Në një intervistë me Balkan Post, Darius Shahtahmasebi tha se e gjithë bota duhet të dijë se çdo revolucion i nga SHBA në Iran që mbështet ngritjen e MEK në pushtet nuk është ai që përfaqëson popullin iranian.

Këtu është transkripti i plotë i intervistës:

BP: SHBA-ja e ka Ballkanizuar Jugosllavinë në shtete më të vogla; mendoni se Uashingtoni synon të njëjtën politikë ndaj Iranit?

Unë sigurisht mendoj se Uashingtoni ka gëzuar thyerjen e Irakut dhe Sirisë dhe dobësimi i këtyre shteteve në shtete më të vogla dhe më të dobëta që nuk paraqesin rrezik për SHBA-në apo aleatët e saj në rajon ka qenë një strategji për njëfarë kohe.

Është e vështirë të dihet se cilën strategji Uashingtoni beson se mundet dhe duhet të imponojë në Iran. Unë mendoj se qëllimi përfundimtar i makinës së luftës së Shteteve të Bashkuara në lidhje me Iranin është ndryshimi i regjimit. Nëse Uashingtoni mund të arrijë ndryshimin e regjimit dhe nëse SHBA do ta ndjekë atë në mënyrë aktive, ato janë çështje krejtësisht të ndryshme. Duket se ka përjashtuar tani opsionin ushtarak dhe beson se mund të jetë në gjendje të rrëzojë regjimin nëpërmjet sanksioneve, nxitjes së mospajtimit publik, mbështetjes për MEK, etj.

BP: Pse mendoni se Shqipëria toleron praninë e një grupi terrorist të themeluar si MEK në tokën e saj? Cilat janë rreziqet për Shqipërinë dhe Evropën?

Nuk e kam idenë se pse Shqipëria toleron MEK në tokën e saj. Unë nuk e kisha menduar kurrë më parë këtë. Por ju mund ta merrni këtë mendim nga një iranian dhe çdo iranian tjetër me të cilin kam biseduar dhe me njerëzit iranianë që më dërgojnë shqetësime rreth mbështetjes amerikane për MEK-un, ata janë jashtëzakonisht të papëlqyeshëm me popullin iranian. Unë mendoj se e gjithë bota duhet ta dijë se çdo revolucion i mbështetur nga SHBA në Iran që mbështet ngritjen e MEK-ut në pushtet nuk është ai që përfaqëson popullin iranian.

Franca është një vend tjetër i NATO-s që ka një histori interesante me MEK-un. Unë nuk e di se çfarë ka në NATO për të mbështetur strategjinë e tyre më të gjerë për ndryshimin e regjimit të përmbysjes së qeverisë së Iranit dhe rrëmbimin e burimeve të saj. Nuk mund të jetë për shqetësime demokratike, duke pasur parasysh xhihadistët e mbështetur nga NATO për të përmbysur Muamar Gadafin në Libi në vitin 2011, duke e kthyer atë në një shtet të dështuar dhe strehim xhihadist.

BP: Kundërshtarët e SHBA kanë qenë gjithmonë nën sanksione të bazuara në dollarë. Çfarë kërkon saktësisht Irani për të kaluar ekonominë e saj nga dollari në monedha të tjera botërore?

Unë nuk jam i sigurt se çfarë kërkon Irani në veçanti. Në këtë skenar, Iranit nuk i kanë mbetur shumë zgjedhje. Sipas mendimit tim, Irani duhet të kërkojë të anashkalojë dollarin nga nevoja. Kina ka ndihmuar në këtë drejtim, për shembull, duke i dhënë Iranit një linjë krediti prej 10 miliardë dollarësh vitin e kaluar, i cili ka punuar krejtësisht në juanë dhe euro, në mënyrë që të anashkalojë sanksionet amerikane. Nga rruga, Irani ka shitur naftë në Kinë për disa vite. Po ashtu SHBA, besoj po shqyrton disa kriptocurente dhe alternativa të tjera që Irani të rrëzohet plotësisht. Synimi i saj është shprehur mjaft haptazi.
BP: Duke parë politikën e Iranit nga jashtë, duket se Presidenti i Iranit dhe udhëheqësi suprem janë në kundërshtim me njëri-tjetrin për çështje vendimtare si politika e jashtme dhe ekonomia. A e miraton këtë ide? A mund ta shpjegosh?

Unë mendoj se çdo president i Iranit mund të bëjë kaq shumë, duke pasur parasysh se struktura e pushtetit është projektuar në atë mënyrë, kështu që presidenti mund të anashkalohet në këto çështje vendimtare. Unë nuk mendoj se këto dallime kanë rëndësi në fund, duke pasur parasysh armiqësinë e Trump ndaj Iranit. Për sa kohë që Irani dëshiron të sundojë dhe të kontrollojë burimet e veta pa ndërhyrje të jashtme, SHBA-të gjithmonë do ta shohin Iranin si një problem që ka nevojë për një zgjidhje ushtarake. Pra, unë nuk mendoj se dy prej tyre janë në mosmarrëveshje me njëri- tjetrin, duke pasur parasysh qëllimin e SHBA për Iranin.

Burimi: Ballkan post/ Gazeta impakt

40