Përgjigje shkrimit defamues të Gazetës Tema

I nderuar zotëri / zonjë

Jam informuar nga kolegët e mi në Tiranë se ju keni botuar një shkrim shpifës
http://www.gazetatema.net/2017/11/07/loje-spiunesh-ne-tirane/  kundër meje (Massoud Khodabandeh) dhe gruas sime (Anne Khodabandeh – Singleton).

Kjo nuk është një e papritur pasi MEK gjithmonë i ka sulmuar kritikët e saj në vend që t’i përgjigjet kritikave që i bëhen. Megjithatë unë jam i befasuar që ju nuk morët mundimin të kontaktoni me mua ose me Annen për ndonjë sqarim mbi komentet shpifëse të bëra. Unë mendoj se lufta kundër lajmit të rremë nuk ka arritur akoma tek ju.

Interesante e pretendimeve shpifëse në këtë shkrim është se ato bazohen në ‘raportet’ që supozohet se vijnë nga ministria e mbrojtjes e Shteteve të Bashkuara (Pentagoni) dhe libraria e kongresit të SHBA-së. Ato nuk janë të vërteta. Janë të rreme. A nuk menduat për një moment që ti kontrolloni këto burime, ndoshta me atasheun ushtarak të Ambasadës Amerikane në Tiranë? Sa për informacion, raportet në librarinë e kongresit të SHBA-së janë të disponueshme për publikun. Asnjë raport i tillë nuk ekziston aty.

Në çdo rast, një kontroll i thjeshtë mbi të dhënat tona do të tregonte se ne jemi qytetarë britanikë që jetojmë në të njëjtën shtëpi prej gjashtëmbëdhjetë vjetesh në Britaninë e Madhe. Prandaj pretendimi se autoritetet amerikane kanë qenë pas meje që nga viti 2013 do alarmonte çdo gazetar serioz. Ideja se ne si shtetas britanikë nuk jemi hetuar dhe burgosur si spiunë për një vend të huaj, për të cilin Britania e Madhe është në një nivel të lartë armiqësie gjë në të cilën bazohet akuza e artikullit tuaj, është më e cuditëshmja dhe me të vërtetë e zgjeron imagjinatën e çdo personi normal.

Personaliteti im është i njohur gjerësisht. E lash MEK-un derisa ata ende gëzonin mbështetjen brutale të Sadam Huseinit në Irak. Kur u largova isha një anëtar i rangut të lartë i komitetit qendror, anëtar i krahut politik (NCRI) dhe isha kreu i sigurisë së udhëheqjes së organizatës. Që nga viti 2003 dhe prej rënies së Saddamit kam punuar si konsulent në departamentin e qeverisë së Irakut me përgjegjësi për dëbimin e MEK nga ai vend si dhe për mënyrën e krijimit të lehtësisë së kësaj ngjarjeje me më shumë siguri që do të ishte e mundur. Një mision në të cilin më vjen mirë ta them se patëm vërtet sukses.

Anne ishte gjithashtu anëtare e kësaj organizate dhe iu nënshtrua trajnimit ushtarak në kampin terrorist të Sadam Huseinit në Irak. Ajo kaloi shumë vite në të ashtuquajturën departamentin e marrëdhënieve publike të MEK-ut. Ne u takuam dhe u martuam pas largimit nga MEK. Anne aktualisht punon si konsulente nën qeverinë e Mbretërisë së Bashkuar me detyrën për të parandaluar të rinjtë që të rekrutohen në ekstremizmin e dhunshëm, terrorizmin në aktivitetet e huaja të cilat duan tu vjedhin të ardhmen dhe nganjëherë edhe jetën e tyre. Ajo sapo ka vizituar vendin tuaj me një mandat të dhënë nga deputetët europianë për të raportuar gjendjen e organizatës Mojahedin Khalq (e njohur si MKO, MEK, NCRI, kulti Rajavi, ushtria private e Sadamit) në Shqipëri.

Megjithatë, përsëri po ju kujtoj parimet bazë të gazetarisë. Ju dështuat në informimin e lexuesit tuaj se Farid Toutonchi, autori, është një anëtar aktiv i organizatës terroriste Mojahedin Khalq. Ne arritëm që ta dëbojmë atë nga Iraku së bashku me anëtarët e tjerë të grupit. Amerikanët pastaj i hodhën ata në vendin tuaj. Ska dyshim që statusi i tij në vendin tuaj, si i krejt MEK-ut, do të bëhet i qartë kur të dalë në gjykatë për t’u përgjigjur për këtë artikull shpifës.

Ju gjithashtu nuk arritët të përmendnit se pamja e kësaj pjese qesharake përputhej me intervistat e bëra në mediat shqiptare nga tre ish-anëtarë të MEK, të cilët më në fund arritën ti shpëtonin njëzet e pesë vjetëve skllavëri në këtë grup.

Ju gjithashtu keni dështuar të informoni lexuesit tuaj se nuk ka asnjë dëshmi për ndonjë prej pohimeve shpifëse kundër meje dhe gruas sime nga ndonjë burim zyrtar ose burim tjetër i besueshëm (dmth jo nga faqet e internetit të MEK). Në vend të kësaj, ju keni përmendur faqen tonë të internetit Iran-Interlink.org (një faqe para ekzistencës së faqes tuaj), por nuk përmendet se kjo organizatë ka ndihmuar dhe po ndihmon viktimat dhe familjet e viktimave të Mojahedin Khalq. Nëpërmjet Iran-interlink ne po ndihmojmë anëtarët e skllavëruar të MEK-ut që të fitojnë lirinë e tyre. A konsiderohet ky spiunazh në Shqipëri? Detajet e kontaktit për këtë faqe janë gjithashtu lehtësisht të disponueshme.

I nderuar zotëri/zonjë

Mojahedin Khalq është dëbuar nga Iraku për në vendin tuaj për t’u deradikalizuar. Qeveria juaj madje u pagua për këtë detyrë. Kjo nuk ndodhi. Në vend të kësaj, ne po shohim amerikanë të njohur luftënxitës që po e ringjallin këtë organizatë terroriste kundërshtare të Iranit, siç kanë bërë me shumë të tjera kundër Turqisë, Irakut dhe Sirisë.

Anne ka vizituar Shqipërinë për të paralajmëruar aktivitetet e MEK-ut. Një shqetësim i veçantë është rekrutimi i të rinjve shqiptarë për t’i shërbyer grupit. Me një ekperiencë dhe njohuri personale, ajo është në gjendje që të paralajmërojë grupet civile shqiptare se cfarë po ndodh dhe se si ta parandalojnë këtë.

Duke pasur parasysh këtë, mënyra më e mirë për të përcaktuar se çfarë po bën aktualisht MEK në Shqipëri është të organizoni një debat të drejtpërdrejtë mes Annes dhe lideres së MEK-ut, Maryam Rajavit, ose me një nga pasuesit e saj në mënyrë që e vërteta të dalë në arenën publike. Anne do të shpjegojë detyrën e saj për të provuar statusin ligjor për pasuesit e Rajavit në vendin tuaj dhe të paralajmërojë kundër rekrutimit. Maryam Rajavi mund t’i shpjegojë popullit shqiptar se pse ajo po bën thirrje për luftë dhe terrorizëm. Qytetarët e Shqipërisë tashmë kanë shumë dyshime për sjelljen e çuditshme dhe aktivitetet sekrete të këtij grupi. Një shpjegim nga Rajavi për mediat do ja vlente për të sqaruar se kush është ky grup dhe çfarë po bëjnë në vend. Megjithëse kam dyshimin se e gjithë kjo ka për ta bindur edhe më shumë shoqërinë civile shqiptare se ata nuk do ta duan një grup kaq të diskutueshëm, provokues dhe sekret që të jetojë pranë familjeve, fëmijëve dhe rinisë së tyre.

Me ndihmën tonë, mbi një mijë anëtarë të MEK-ut janë larguar nga ky grup gjatë dekadës së fundit. Nëse ka ende ndonjë dyshim për ndershmërinë time dhe të gruas sime, ju sugjeroj t’i ftoni këta ish anëtarë që të flasin për përvojat e tyre.
Për këtë çështje kam informuar avokatin tim dhe po e dërgoj një kopje të kësaj letre në ambasadën shqiptare në Londër për të kërkuar sqarime mbi gjendjen e drejtësisë shqiptare në lidhje me këto çështje.

Sinqerisht juaji,

Massoud Khodabandeh

Me poshte eshte teksti origjinal:

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Dear Sir/Madam

I have been informed by colleagues in Tirana that you have published a defamatory post

http://www.gazetatema.net/2017/11/07/loje-spiunesh-ne-tirane/

against me (Massoud Khodabandeh) and my wife (Anne Khodabandeh nee Singleton). This is not entirely unexpected since the MEK always attack their critics rather than answering their criticisms. I am, however, surprised that you did not take the trouble to contact either me or Anne for any clarification of the libellous comments made in this piece. I guess the fight against fake news has not reached your outlet yet.

Interestingly, the libellous allegations in this post are based on ‘reports’ purported to come from the United States Ministry of Defense (Pentagon) and The Library of the US Congress. They do not. They are fake. Did you not think for a moment to check these sources – perhaps with the military attaché in the American Embassy in Tirana? For your information, reports in the Library of the US Congress are available to the public. No such report exists there.

In any case, a simple check on our background would show that we are British citizens living in the same house for sixteen years in the UK. The claim, therefore, that the American authorities have been after me from 2013 should have alerted any decent journalist. The idea that we are British citizens who have not been investigated and imprisoned as spies for a foreign country – one for which the UK has a large degree of enmity – which is the central allegation of your article, is bizarre at best and indeed stretches the imagination of any normal person.

My background is widely known. I left the MEK while they still enjoyed the brutal support of Saddam Hussein in Iraq. When I left I was a high-ranking member of the Central Committee, member of the political wing (NCRI) and was head of the security of the leadership of the organisation. Since 2003 and the fall of Saddam I have been working as a consultant with the department in the Government of Iraq responsible expulsion of the MEK from that country how to facilitate this event as safely and securely as possible. A mission, I am glad to say we succeeded in.

Anne was also a member of this organisation and underwent military training in the terrorist camp of Saddam Hussein in Iraq. She spent many years in the MEK’s so-called public relations department. We met and married after leaving the MEK. Anne currently works as a consultant under the UK government Prevent Duty helping to prevent young people from being recruited into violent extremism, terrorist entities and foreign struggles which will rob them of their futures and sometimes their lives. She has just visited your country on a mandate given to her by European Members of Parliament to report back on the situation of the Mojahedin Khalq Organisation (aka MKO, MEK, NCRI, Rajavi cult, Saddam’s Private Army) in Albania.

However, again I remind you of basic journalistic principles. You failed to inform your readers that Farid Toutonchi – the author – is an active member of the Mojahedin Khalq terrorist organisation. We managed to have him expelled from Iraq along with the other members of the group. The Americans then dumped them on your country. No doubt his status in your country – like that of the other MEK – will become clear when he appears in court to answer for this libellous article.

You also failed to mention that the appearance of this ridiculous piece coincided with interviews with Albanian media by three ex-MEK members who finally managed to escape twenty-five years of slavery with this group.

You have also failed to inform your readers that there is no evidence whatsoever of any of the libellous allegations against myself and my wife in any official or reliable source (i.e., not the MEK’s own websites). Instead, you have mentioned our website Iran-Interlink.org (a site preceding the existence of your site by far) but did not mention that this organisation has and is helping the victims and the families of the victims of Mojahedin Khalq. Through Iran-Interlink, we are now helping enslaved MEK members gain their freedom. Is this considered espionage in Albania? The contact details for this site are also easily available.

Dear Sir/Madam,

The Mojahedin Khalq have been deported from Iraq to your country to be deradicalized. Your government had even been paid for this task. This did not happen. Instead we see well known American war-mongers are now reviving this terrorist organisation against Iran as they have done with many others against Turkey, Iraq and Syria.

Anne has visited Albania to warn of MEK activities there. Of particular concern is the recruitment of young Albanians to serve the group. With first-hand knowledge of this she is able to alert civil groups how this takes place and how to prevent this from happening.

With this in mind, the best way to determine what the MEK is actually doing in Albania is to arrange a live media debate between Anne and MEK leader Maryam Rajavi – or one of her followers – so that the truth can be brought into the public arena. Anne will explain her task to establish legal status for Rajavi’s followers in your country and warn against recruitment. Maryam Rajavi might then explain to the Albanian people why she is calling for war and terrorism from their country. The citizens of Albania are already deeply suspicious of the strange behaviour and secretive activities of this group. An explanation by Rajavi in the media would go a long way to clarify for them who the group is and what they are doing in the country. Although I suspect that all this would do is to further convince Albanian civil society that they do not want such a controversial, provocative and secretive group living alongside their families, their children and their youth.

With our help, over a thousand MEK members have escaped this group in the past decade. If there is still any doubt about the integrity of myself and my wife, I suggest you invite these formers to speak about their experiences.

I have briefed my lawyer on this issue and am sending a copy of this letter to the Albanian Embassy in London seeking clarification on the situation of Albanian justice regarding such matters.

Yours sincerely,

Massoud Khodabandeh

97