Një takim në Parlamentin Evropian më 30 maj diskutoi problemet që lidhen me Organizatën Muxhahedin e-HalK (MEK) si brenda Parlamentit, ashtu edhe në të gjithë Evropën dhe botën e gjerë.

Takimi, në të cilin morën pjesë deputetë, hulumtues dhe analistë, së bashku me përfaqësues të agjensive jashtë parlamentit si personel i sigurisë, u organizua nga Ana Gomes e Partisë Socialiste (Portugali), dhe u suportua nga Marietje Schaake e partisë ALDE (Hollandë) dhe Michael Gahler i Partisë Kristian Demokrate (Gjermani).

Të tre kanë një rekord të qartë si kritikë të sinqertë të të dhënave për të drejtat e njeriut në Iran, dhe janë të shqetësuar për ndikimin e aktivitetit të MEK në këtë çështje.

Dy ekspertë u ftuan për të adresuar takimin: Nicola Pedde, Drejtor i Institutit për Studime Globale, Itali, dhe Massoud Khodabandeh, Drejtor i Këshilltarëve të Strategjisë për Lindjen e Mesme në Mbretërinë e Bashkuar.

Meqë të gjithë pjesëmarrësit kanë parë që MEK shpenzon shuma të mëdha parash për publicitet dhe lobim, çështja e parë për t’u diskutuar ishte ‘kush e financon MEK-un dhe cila është axhenda e tyre’? Shumë shpejt u bë e qartë se deputetët janë plotësisht të vetëdijshëm se MEK nuk ka ekzistuar kurrë si një grup i pavarur, dhe ka përfituar më shumë se tre dekada nga financimi nga qarqe të veçanta që po përpiqen të kurdisin ndryshimin e regjimit në Lindjen e Mesme. Më pas u bë pyetja nëse këta sponsorë e kuptojnë se kostoja e mbështetjes së MEK-ut nuk po jep kthime pozitive, por në fakt ka një rezultat negativ për ta në axhendat e ndryshimit të regjimit.

Diskutimet e mëtejshme të përfaqësuesve zbuluan se MEK është shmangur nga pothuajse çdo Parlament në të gjithë Evropën.

Përkundër kësaj, anëtarët e MEK-ut ende mund të fitojnë qasje në Parlamentin Evropian, sepse është një institucion i hapur. Problemi që paraqet kjo është taktika e persekutimit e përdorur nga MEK për të intimiduar deputetët dhe stafin e tyre. Disa delegatë në takim dhanë dëshmi të dorës së parë për këtë. Një deputet i parlamentit tha se brenda dhjetë minutave nga marrja e një qëndrimi të veçantë, ai u bombardua nga emaile masive, disa prej të cilave përmbanin betime dhe kërcënime. Delegatët ranë dakord se kjo nuk është në përputhje me parimet themelore të kujtdo Parlamenti në të cilin përfaqësuesit duhet të jenë në gjendje të flasin dhe të veprojnë pa ndonjë presion ose frikësim.

Nicola Pedde u përshkroi të deleguarve punën e tij në Parlamentin Italian, ku deputetët janë bindur për të nënshkruar peticione nga aktivistët e rremë të të drejtave të njeriut. Pedde tha se kur ai i pyeti, shumë nga nënshkruesit nuk ishin në dijeni se MEK ishte prapa peticionit, dhe nuk e kishin vënë re se më pas ishin shtuar fjali ose paragrafë të ndryshëm për të dhënë mbështetje për Marjam Raxhavin dhe axhendën e saj. Pedde tha se disa deputetë ishin madje shumë kundra MEK dhe ishin shumë të zemëruar që ishin mashtruar në këtë mënyrë. Ata kishin menduar se po dënonin abuzimet e të drejtave të njeriut në Iran, por emrat e tyre më pas u keqpërdorën për t’i përshkruar ata si mbështetës të terroristëve në Shqipëri.

Diskutimi vazhdoi me problemin e pranimit të muxhahedinëve si avokatë të të drejtave të njeriut për Iranin. Ana Gomes tha se kur fituesja e çmimit Nobel për të Drejtat e Njeriut, Shirin Ebadi vizitoi Parlamentin Evropian, ajo ishte e qartë që muxhahedinët nuk kishin të drejtë të përshkruheshin si aktivistë për të drejtat e njeriut. Përkundrazi, ata janë vetë abuzuesit, tha ajo. Massoud Khodabandeh u kujtoi delegatëve se në një intervistë të kohëve të fundit me AP, Reza Pahlavi, princi i kurorës në Iran – i cili dëshiron të rivendosë monarkinë në Iran – hodhi poshtë MEK-un si një kult. Përveç kësaj, çdo grup i opozitës iraniane, që nga të Gjelbrit deri te Nacionalistët e ka hedhur poshtë MEK-un si avokatë të të drejtave të njeriut dhe si subjekt politik.

Më shqetësuese për delegatët është që qeveria e Iranit është e shpejtë në përdorimin e avokimit të MEK-ut për të drejtat e njeriut si një mjet për të hedhur poshtë çështjen, duke vënë në dukje se grupi terrorist ka vrarë mijëra qytetarë iranianë dhe ende kryen abuzime të të drejtave të njeriut kundër anëtarëve të vet. Massoud Khodabandeh dha një shembull nga Shtëpia e Lordëve në Mbretërinë e Bashkuar në të cilën Haleh Afshar – një feministe dhe akademike e shquar iraniane, e cila tani është ulur në Shtëpi si Baronesha Afshar – priti një debat parlamentar mbi të drejtat e njeriut në Iran. Diskutimi sfidues, me kontribute të vlefshme nga disa anëtarë të informuar, u dëmtua plotësisht nga një prej mbështetësve të MEK-ut, i cili pohoi se vetëm Marjam Raxhavi dhe grupi i saj mund të sillnin liri dhe të drejta të njeriut në Iran. Qeveria e Iranit nuk mund të pritej as të përgjigjej për një debat të tillë, tha Khodabandeh.

Nicola Pedde bëri një koment interesant kur tha se MEK nuk mund të konsiderohet si një forcë me gjasa për sukses, sepse, si pasojë e sjelljes së tij kulturore, MEK nuk ka një brez të dytë. Ata kanë vrarë në mënyrë efektive veten e tyre, u tha ai delegatëve, sepse martesa dhe familja janë të ndaluara për të gjithë anëtarët.

Çështja e tretë për t’u diskutuar ishte prania e MEK-ut në Shqipëri. Delegatët dëgjuan se si MEK ishte detyruar të largohej nga Iraku dhe se si amerikanët organizuan që OKB-ja të ishte në gjendje t’i transferonte ata në Shqipëri. Qeveria e Irakut u lehtësua që shpëtoi nga tre mijë muxhahedinë që kishin qenë pjesë e forcave represive të Sadam Huseinit, por problemi tani thjesht është zhvendosur në Shqipëri. Amerikanët premtuan ndihmë për de-radikalizimin e anëtarëve të MEK-ut. Por, siç vuri në dukje Massoud Khodabandeh, kjo nuk ndodhi dhe grupi u lejua të ri-grupohet si një kult terrorist dhe t’i trajtojë anëtarët e tij si skllevër modernë.

Delegatët diskutuan mbi kandidaturën e Shqipërisë për t’u bashkuar me Bashkimin Evropian nën dritën e kësaj situate, dhe ranë dakord se jo vetëm që kjo është e papërputhshme, por trajnimi i terroristëve në pragun e Evropës është tashmë një kërcënim për sigurinë e saj. Delegatët theksuan se shërbimet e sigurisë evropiane duhet ta marrin seriozisht këtë kërcënim prej tani.

Raportet gjithashtu përshkruan abuzimet e të drejtave të njeriut të shkaktuara ndaj anëtarëve të MEK-ut nga udhëheqësit e tyre. Ata jetojnë në kushte të skllavërisë moderne, sepse UNHCR-ja vepron në mënyrë të paligjshme duke ia dhënë ndihmat për refugjatët organizatës, në vend që t’ua japë anëtarëve individualë. Kjo do të thotë se anëtarët janë të detyruar të varen nga grupi dhe nuk mund të largohen. Anëtarëve u pengohet gjithashtu që të kontaktojnë me familjet e tyre ose edhe me anëtarët e tjerë të mëparshëm, në mënyrë që ata të mos kenë ndonjë ndihmë apo mbështetje të jashtme.

Ndërsa dy ekspertët prezantuan analizën e tyre gjatë gjithë takimit, ata gjithashtu ofruan sugjerime për zgjidhje. Khodabandeh u kërkoi delegatëve të ushtrojnë presion ndaj autoriteteve shqiptare dhe UNHCR-së për të zgjidhur gjendjen skllavërore të anëtarëve të MEK-ut në Shqipëri.

Pedde tha se deputetët duhet të informohen për rrezikun e mbështetjes së të drejtave të njeriut përmes përdorimit të grupeve si MEK.

Në fund takimi u hap edhe për diskutim nga audienca. Ish anëtarët e MEK-ut, Ali Akbar Rastgou, Batoul Soltani, Reza Sadeghi dhe Ghorban Ali Hossein Nejad ishin në gjendje të bashkoheshin në diskutim në këtë kohë.

Në përfundim delegatët diskutuan zgjidhje të ndryshme që janë të hapura për ta. Është e rëndësishme, thanë ata, që të gjenden mënyra për të trajtuar këto probleme, sepse parlamenti nuk mund të mbahet peng i frikësimeve. U ra dakord për një paketë aktivitetesh për të kufizuar veprimtaritë mashtruese dhe frikësuese të MEK-ut në Parlament. U dhanë gjithashtu zgjidhje të tjera për probleme më të gjera, që do të vendosen në punë gjatë gjithë pjesës tjetër të vitit. / © Gazeta Impakt

82