Opinion

A ka Izraeli “Ushtrinë më Morale në botë”?

Tetë ditë më parë njëmbëdhjetë ndërtesa palestineze që përmbajnë shtatëdhjetë apartamente familjare, të vendosura në fshatin Wadi al-Hummus të pushtuar ilegalisht nga Izraeli, u shkatërruan në një operacion ushtarak të udhëhequr nga më shumë se 1.000 ushtarë izraelitë, policë dhe punëtorë komunalë që përdorin buldozerë, shpina dhe lëndë plasëse. Banorët që rezistuan u rrahën nga ushtarët, filluan fluturimet e shkallëve dhe madje në distancë të ngushtë qëlluan me plumba gome. Ushtarët u filmuan duke qeshur dhe festuar ndërsa bënin punën e tyre të ndyrë. Okupatorët nuk rezistuan edhe ndaj atyre që mbajtën duart lart në shenjë dorëzimi dhe u goditën me shufra, ashtu siç ndodhi edhe mevëzhguesit e huaj që ishin të pranishëm për të shtuar zërin e tyre për ata që po protestonin me zemërimin. Lëndimet e pësuara nga disa prej viktimave janë fotografuar dhe janë në dispozicion në internet.

Dymbëdhjetë palestinezë dhe katër vëzhgues britanikë u plagosën mjaftueshëm për t’u shtruar në spital. Britanikët raportuan se ata ishin “të goditur, të zvarritur nga flokët, të mbërthyer me një shall dhe piper të spërkatur nga policia kufitare izraelite.” Një person i lënduar që ishte në spital përshkroi me detaje se si ushtarët izraelitë e tërhoqën atë nga këmbët, duke e ngritur lart dhe duke e goditur në stomak, ndërsa një ushtar goditi në kokë katër herë “me forcë të plotë” përpara se t’i tërhiqte flokët. Një tjetër person tha se pësoi një brinjë të thyer pasi “polici” po e mbante për fyti dhe disa të tjerë filluan ta godisnin. Ishte një shfaqje e hapur e dhunës… ”Megjithatë, një vëzhguese tjetër e huaj u tërhoq nga shtëpia, “… duart e saj u shtypën aq keq sa ajo pësoi një thyerje në dorën e majtë, dhe dora e djathtë e saj pësoi dëmtime të rëndë të indeve”, i cili do të keqformohet përgjithmonë nëse nuk i nënshtrohet një operacioni.

“Edmond Sichrovsky, një aktivist austriak me origjinë hebraike, i cili ishte në njërën prej shtëpive, përshkroi situatën duke treguar se si forcat izraelite shkatërruan derën e jashtëme dhe më pas duke përplasur gjyshin dhe gjyshen në dysheme në sy të nipërve të tij duke qarë dhe duke bërtitur i nxorën palestinezët jashtë. Telefonat celularë u hoqën me forcë për të eleminuar çdo fotografi apo video që mund bëje përpara se ushtarët të fillonin sulmin ndaj tij dhe katër aktivistëve të tjerë. “Unë u godita vazhdimisht në këmbë dhe fytyrë, syzet e mia u thyen nga një gju në fytyrë i cili më me la një hundë të përgjakur dhe prerje të shumta. Një herë jashtë, ata më përplasën kundër një makine ndërsa bërtisnin fyerje verbale ndaj meje dhe grave aktiviste, duke i quajtur kurva”.

Ndërtesat u shkatërruan për shkak të pretendimeve se ato ishin shumë afër murit të ndarjes ilegale të Izraelit, me qeverinë e Benjamin Netanyahu duke përmendur “shqetësim sigurise”. Familjet që jetojnë në ndërtesat që nuk kishin as kohë dhe as aftësi për të hequr mobiljet e tyre dhe të tjera artikujt personalë tani do të duhet të shohin nëpër rrënoja për të parë se çfarë mund të rikuperohen, madje nëse ushtarët izraelitë do t’u lejojnë atyre këtë. Ata gjithashtu do të duhet të gjejnë vende të reja për të jetuar pasi izraelitët nuk kanë dhënë asnjë mundësi për strehimin e tyre. Shtëpitë u ndërtuan ligjërisht në tokën që kontrollohet në mënyrë të vazhdueshme nga Autoriteti Palestinez (PA), një pikë e shkëlqyeshme që autoritetet izraelite zgjodhën ta konsiderojnë si të parëndësishme. Kur palestinezët kundërshtojnë një sjellje të tillë arbitrare, ata dërgohen në gjykatat ushtarake izraelite që gjithmonë miratojnë vendimet e qeverisë. Dhe regjimi kleptokrat i Netanyahut e ka bërë të qartë se nuk e njeh ligjin ndërkombëtar në lidhje me trajtimin e njerëzve që janë nën pushim. Ndërtesat u shkatërruan disa ditë pasi kolonët izraelitë vazhduan fushatën e tyre për të shkatërruar jetesën e fqinjëve të tyre palestinezë në Bregun Perëndimor. Qindra pemë ullinj u dogjën në Bregun Perëndimor në 10 korrik, një përpjekje e qëllimshme për të dëbuar arabët nga toka e tyre duke e bërë të pamundur zhvillimin e bujqësisë dhe duke mbytur ekonominë lokale. Pemët e ullirit janë në shënjestër veçanërisht pasi ato janë kthyer një një kulturë parash dhe se pemëve u duhen shumë vite për tu pjekur dhe prodhuar. Vendbanimet izraelite gjithashtu kanë qenë të njohura për vrasjen e bagëtive, duke helmuar ujin, duke shkatërruar të mbjellat, duke djegur ndërtesa dhe duke rrahur dhe madje edhe vrarë fermerët palestinez dhe familjet e tyre. Në Hebron kolonët kanë rrethuar qytetin e vjetër, duke hedhur jashtëqitje dhe mbeturina të tjera poshtë në dyqanet palestineze që janë ende duke u përpjekur të bëjnë biznes. Askush nuk duhet të befasohet që kolonët hebrenj që shkaktojnë dhunë rrallë kapen, edhe më rrallë gjykohen dhe pothuajse kurrë nuk ndëshkohen.

Qeveria e egër e Benjamin Netanyahut ka deklaruar se ajo që dikur ishte Palestina tani është një vend i quajtur Izrael dhe është vetëm për hebrenjtë. Vrasja e një palestinezi nga një Izraelit Hebre konsiderohet de fakto si një kundërvajtje. Ndërkohë në Gaza masakra vazhdon, me vdekjen e palestinezëve demonstrues të paarmatosur tani në më shumë se 200 plus disa mijëra të plagosur, shumë prej tyre fëmijë dhe punëtorë mjekësorë. Kohët e fundit, snajperët e ushtrisë izraelite janë urdhëruar që të qëllojnë demonstruesit në kyçin e këmbës, në mënyrë që ata të jenë të gjymtuar për gjithë jetën. Në botë kjo është ajo që duhet të jetë “ushtria më morale” siç përcaktohet nga intelektuali francez fop, Bernard-Henri Levy, duke demonstruar përsëri e përsëri se fisi e di se si të rrinë së bashku. Por krimet e luftës të kryera nga Izraeli gjithashtu kërkojnë mbështetje të pakufizuar nga Shtetet e Bashkuara, si në para ashtu edhe në mbulesë politike për të lejuar të ndodhë që gjithçka. Izraeli nuk do të vriste palestinezët dh të mbetej i pandëshkuar nëse nuk do të ishte dhënë drita e gjelbër nga Donald Trump dhe tallësi i tij i dashur ambasadori David Friedman i mbështetur nga një kongres që duket se i ushqen izraelitët më shumë sesa amerikanët.

Si ka mundësi që trajtimi i tmerrshëm i palestinezëve nga izraelitët, si të ndihmuar dhe të mposhtur nga diaspora mbarëbotërore hebreje, nuk paraqitet në titujt e mediave në të gjithë botën? Pse nuk është qeveria ime pjesë e axhendës së saj shumë të dyshuar, por megjithatë ka shpallur axhendën e sjelljes së demokracisë dhe lirisë për të gjithë duke mos thënë asgjë për palestinezët? Apo duke dënuar sjelljen e Izraelit siç bëri dikur në lidhje me Afrikën e Jugut? A mund të imagjinohet se si do të ishin titujt e New York Times dhe Washington Post nëse ushtarët dhe policia amerikane po dëbonin dhe rrihnin banorët e një projekti strehimi në një qytet të SHBA? Por në një farë mënyre pa marrë parasysh atë që bën, Izraeli gjithmonë merr një mbështetje dhe politikanët nga të dy palët kënaqen të përshkruajnë se si “marrëdhënia e veçantë” me shtetin hebre është hedhur në gur. Pas prishjes së shtëpive, Uashingtoni përsëri e mbrojti Izraelin nga një dënim i Kombeve të Bashkuara për sjelljen e tij, duke hedhur një veto në Këshillin e Sigurimit. Shteti Jehudi nuk është shpallur kurrë përgjegjës për sjelljen e tij të keqe dhe le të jemi plotësisht të sinqertë, Izraeli është përfundimisht një regjim mashtrues, i përkushtuar që me ndihmën e SHBA t’i kthejë fqinjët e tij në gërmadha të duhanit. Ky është një manifestim i keq dhe nuk është aspak në interesin e vet Amerikës që të vazhdojë të ecë në atë rrugë./gazetaimpakt/globalresearch

OPINIONE