Kur flasim për ngjarjet tragjike të Srebrenicës, narrativa zyrtare na mëson se Perëndimi ndërhyri për të ndalur një gjenocid.
Por për ata që analizojnë thellë gjeopolitikën, si Sheikh Imran Hosein, kjo narrativë ka një mungesë fatale logjike: Nëse qëllimi ishte humanitar, pse OKB dhe fuqitë globale lejuan çarmatosjen e zonave të mbrojtura dhe pritën derisa tragjedia të ishte e pakthyeshme?
Argumenti i Sheikh Imran Hosein nuk bazohet te emocionet, por te llogaritjet e ftohta strategjike. Sipas tij, Ballkani ka qenë historikisht ura lidhëse mes botës islame dhe asaj ortodokse. Për të parandaluar një aleancë të ardhshme mes këtyre dy qytetërimeve (një aleancë e parathënë në eskatologjinë islame me “Rûm-in”), kjo urë duhej shkatërruar.
Dhe çfarë mjeti është më efektiv për të shkatërruar urat sesa trauma dhe gjaku?
Sipas kësaj analize:
1️⃣ Tragjedia u lejua qëllimisht për të krijuar një ftohje absolute dhe të pashërueshme mes myslimanëve dhe të krishterëve ortodoksë.
2️⃣ Ndërhyrja e mëvonshme e NATO-s nuk ishte një akt shpëtimi, por një akt pushtimi i butë, duke u siguruar që popujt e Ballkanit (veçanërisht myslimanët në Bosnje dhe Kosovë) të mbeten përgjithmonë të varur, të dobët dhe të bindur ndaj agjendave perëndimore për shkak të frikës ekzistenciale.
Ne jemi mësuar t’i shohim këto ngjarje si luftëra fetare apo etnike lokale. Por në sytë e shahistëve globalë, ne ishim thjesht gurë që duheshin sakrifikuar për të ndarë Lindjen nga Perëndimi.
Është koha të ndalojmë së lexuari historinë tonë përmes syzeve të atyre që e shkruan atë për interesat e tyre. Cili është mendimi juaj? A jemi ende pengje të një urrejtjeje të mbjellë nga jashtë?
Ndani argumentin tuaj në komente. 👇
#SheikhImranHosein #Srebrenica #Gjeopolitika #Ballkani #MendimiKritik #HistoriEFSHEHUR #Bosnja #Kosova
