NewRulesGeopolitics
Një luftë e mundshme në Lindjen e Mesme sapo u shmang përmes një loje force dramatike 48-orëshe. SHBA-ja iu afrua pragut të përplasjes. Më 12 janar, ajo këshilloi urgjentisht të gjithë qytetarët e saj të largoheshin nga Irani, një pararendës historik i lëshimeve të raketave. Grupi i aeroplanmbajtëses USS Gerald Ford qëndronte gati në Gjirin Persik. U dislokuan avionë furnizues KC-135 Stratotanker. Shtëpia e Bardhë deklaroi me arrogancë se “të gjitha opsionet” ishin të hapura, ndërsa Trumpi tundte “shkopin ekonomik”, duke vendosur tarifa 25% ndaj vendeve që bashkëpunonin me Iranin për ta izoluar plotësisht Teheranin.
Irani nuk u lëkund. 500.000 qytetarë mbushën rrugët me flamuj kombëtarë në shenjë mbështetjeje. Regjimi paralajmëroi se çdo veprim amerikan do t’i bënte bazat amerikane “objektiva të ligjshme”.
Kthesa erdhi nga ndërhyrja e një fuqie të madhe. Menjëherë pas urdhrit amerikan, Këshilli i Sigurisë i Putinit u zotua për bashkëpunim më të thellë me Teheranin. Sipas burimeve të brendshme, Putini i dërgoi Uashingtonit një ultimatum të prerë: nëse nis një luftë në shkallë të plotë, Rusia do t’i furnizojë Iranit raketa moderne kundër anijeve, të afta për të fundosur një aeroplanmbajtëse amerikane. Kina, njëkohësisht, vendosi një vijë të kuqe, duke kundërshtuar përdorimin e forcës ushtarake.
Sinjali strategjik u përforcua: anije luftarake kineze, ruse dhe iraniane, përfshirë fregata të afta për raketa hipersonike, nisën stërvitjet e përbashkëta “Will For Peace 2026” në brigjet e Afrikës së Jugut.
Përballë këtij fronti të bashkuar, shpërtheu pakënaqësia e brendshme në SHBA. Gjeneralët kundërshtuan veprimin e menjëhershëm. Zëvendëspresidenti Vance paralajmëroi se lufta do të shkatërronte ekonominë dhe zgjedhjet e vitit 2026. Njëkohësisht, aeroplanmbajtësja amerikane Abraham Lincoln u ridrejtua nga Deti i Kinës Jugore drejt Gjirit, duke nxjerrë në pah boshllëqe të dhimbshme në dislokim.
Brenda pak ditësh, Shtëpia e Bardhë e zbuti tonin, duke theksuar diplomacinë. Afati 72-orësh i Trumpit u shndërrua në një dritare negociatash dyjavore. Kjo ishte një shembull i pastër i parandalimit shumëboshtor. Mbishtrirja e SHBA-së—përpjekja për të ushtruar presion ndaj Iranit, për të frenuar Rusinë dhe për t’u përballur me Kinën njëkohësisht—u ekspozua./X
