Nga Ivan Kesic
Në këtë ditë të vitit 2012, qeveria e SHBA-së hoqi zyrtarisht Organizatat Mojahedin-e Khalq (MKO) nga lista e saj e Organizatave të Huaja Terroriste, një cilësim që i kishte dhënë që nga viti 1997.
Në atë kohë, vendimi u paraqit si një lëshim ligjor dhe humanitar pas një fushate lobimi shumë milionëshe nga grupi me seli në Shqipëri, por në thelb pastronte historinë e një prej sekteve më famëkeqe terroriste të epokës moderne.
Përvjetori i heqjes nga lista është një kujtesë e qartë e ribrandimit të MKO-së si “opozitë demokratike”, duke maskuar një histori të gjatë dhune të synuar: vrasjen e mijëra iranianëve, pjesëmarrjen në gjenocid dhe kontrollin sektar ndaj anëtarëve të saj.
Evolucioni i saj – nga një grup i bazuar në interpretimin e vet të marksizmit, në një forcë mercenare të Saddam Huseinit – tregon një tradhti të thellë ndaj vendit të vet dhe një fushatë të vazhdueshme gjakderdhjeje.
Edhe kur ishte e shpallur si grup terrorist nga vendi pritës, MKO arriti ndikim të jashtëzakonshëm në SHBA, falë një aleance cinike të interesave gjeopolitike që e shihnin të dobishme agjendën e saj anti-Iran. Ky ndikim nuk u arrit përmes mbështetjes popullore, por përmes lobimit shumë milionësh, duke përfshirë politikanë dhe ish-zyrtarë amerikanë, të cilët, kundrejt pagesave të mëdha, e portretizonin grupin si “luftëtarë të lirisë”.
Megjithatë, prej asaj fitoreje politike, përpjekjet për ta ringjallur MKO-në janë shembur në parëndësi, duke e lënë grupin të izoluar në një kamp të rrënuar në Shqipëri – një monument i dështimit katastrofik për të përdorur një kult të korruptuar dhe të urryer.
Një trashëgimi tradhtie dhe gjakderdhjeje
Themelimi i MKO-së është i zhytur në dhunë, dhe historia e saj është një kronikë tradhtie kundër popullit iranian.
E themeluar në vitet 1960, MKO përdorte një ideologji të ngatërruar mes marksizmit dhe islamit për të kundërshtuar regjimin Pahlavi. Por karakteri i saj i vërtetë doli në pah pas Revolucionit Islamik të 1979-s, kur nisi një fushatë vrasjesh dhe shpërthimesh.
Në vitet ’80, MKO kreu sulme të mëdha, përfshirë bombën e vitit 1981 në selinë e Partisë së Republikës Islamike, që vrau Ayatollah Beheshtin dhe 72 zyrtarë të tjerë, si dhe vrasjen e Presidentit Rajai dhe Kryeministrit Bahonar. Në total, rreth 16,000 civilë dhe zyrtarë iranianë janë vrarë nga sulmet e MKO-së.
Tradhtia u vulos në Luftën e Irakut, kur MKO u rreshtua hapur me Saddam Huseinin, duke marrë pjesë edhe në shtypjen e kryengritjeve kurde dhe shiite në Irak në vitin 1991. Urdhri famëkeq i Maryam Rajavit ishte:
“Shkelini kurdët me tanke dhe kurseni plumbat për Gardën Revolucionare.”
Ky akt kontribuoi në vrasjen e rreth 100,000 kurdëve.
MKO vrau edhe amerikanë në Iran në vitet 1970, përfshirë oficerë të ushtrisë amerikane dhe kontraktorë civilë. Gjithashtu, synoi të vriste ambasadorin amerikan Douglas MacArthur II në vitin 1970. Në 1992, MKO kreu sulme të koordinuara ndaj misioneve diplomatike iraniane në 13 vende të Amerikës së Veriut dhe Evropës.
Lobimi i MKO-së dhe lidhja me Izraelin
Edhe pse e shpallur si organizatë terroriste në vitin 1997, MKO për dekada operoi lirshëm në SHBA. Qysh në vitet ’80, ajo kishte depërtuar në Kongres dhe politikën amerikane.
Në 1993, media raportoi se presidenti i zgjedhur Bill Clinton i kishte shkruar letër liderit të MKO-së, Massoud Rajavi. MKO ndërtoi marrëdhënie të forta me lobin izraelit, duke e identifikuar atë si qendër të politikës amerikane në Lindjen e Mesme. Ligjvënës të lidhur me lobin izraelit – si Ackerman, Torricelli, Burton dhe Ros-Lehtinen – u bënë mbrojtësit kryesorë të saj.
Në vitin 2002, MKO shpalli ekzistencën e faciliteteve bërthamore iraniane në Natanz dhe Arak – por burimi i informacionit ishte Izraeli, i cili ia dha MKO-së për ta bërë publike.
Politikanët amerikanë që lobuan për MKO-në
Fushata për heqjen e MKO-së nga lista e terrorizmit ishte një nga operacionet më të kushtueshme të ndikimit të huaj në SHBA. Politikanë të paguar, si Rudy Giuliani, John Bolton, Newt Gingrich dhe të tjerë, merrnin 20,000 – 50,000 dollarë për fjalim, duke e mbështetur hapur MKO-në.
Demokratët gjithashtu morën pjesë, përfshirë Ed Rendell, Howard Dean dhe Bill Richardson. Pothuajse 100 anëtarë të Kongresit nënshkruan rezoluta për mbrojtjen e MKO-së dhe heqjen e saj nga lista. Në vitin 2012, nën presion politik dhe ligjor, administrata Obama hoqi MKO-në nga lista.
Rënia e pakthyeshme e kultit terrorist MKO
Sot, 13 vjet pas heqjes nga lista, MKO është e izoluar dhe pa rëndësi politike.
Në qershor 2023, policia shqiptare bastisi kampin Ashraf-3, duke konfiskuar kompjuterë dhe mbyllur ndërtesa për shkak të aktiviteteve të paligjshme. Pas përleshjeve të dhunshme, kryeministri Edi Rama deklaroi se MKO duhet të largohet nëse dëshiron të veprojë kundër Iranit nga Shqipëria.
Kampi Ashraf-3 u zbulua si fabrika më e madhe e trollëve në botë, ku mijëra anëtarë të moshuar prodhonin propagandë anti-iraniane në rrjetet sociale. Organizata po përballet me:
- mungesë totale rekrutimesh;
- anëtarësi të plakur (mesatarisht rreth 70 vjeç);
- izolim politik global;
- braktisje nga sponsorët rajonalë.
Demostrata e Parisit në 2023 u mbajt pa asnjë përfaqësues të shteteve arabe të Gjirit, një sinjal i qartë i rënies së saj. MKO është politikisht e vdekur – ekziston vetëm si një strukturë e braktisur që pret zhdukjen e saj./presstv.ir
