“50 të vërteta rreth Hugo Chávez-it dhe Revolucionit Bolivarian” (2013)

Salim Lamrani – Global Research

Presidenti Hugo Chávez, i cili vdiq nga kanceri më 5 mars 2013, la një gjurmë të pashlyeshme në historinë e Venezuelës dhe të Amerikës Latine.

1. Asnjë lider politik në historinë e Amerikës Latine nuk ka pasur një legjitimitet demokratik të tillë. Që nga ardhja e tij në pushtet në vitin 1999, në Venezuelë janë mbajtur 16 zgjedhje. Hugo Chávez fitoi 15 prej tyre, përfshirë të fundit më 7 tetor 2012, duke mundur kundërshtarët me diferenca prej 10–20%.

2. Të gjitha institucionet ndërkombëtare – nga Bashkimi Evropian te Organizata e Shteteve Amerikane, UNASUR dhe Qendra Carter – ranë dakord për transparencën e procesit zgjedhor.

3. Ish-presidenti amerikan Jimmy Carter e cilësoi sistemin zgjedhor të Venezuelës si “më të mirin në botë”.

4. Qasja masive në arsim filloi në vitin 1998. Rreth 1.5 milion venezuelianë mësuan shkrim e lexim përmes fushatës “Misioni Robinson I”.

5. Në dhjetor 2005, UNESCO deklaroi se Venezuela e kishte eliminuar analfabetizmin.

6. Numri i fëmijëve që ndjekin shkollën u rrit nga 6 milionë në vitin 1998 në 13 milionë në vitin 2011; norma e regjistrimit është sot 93.2%.

7. “Misioni Robinson II” u krijua për të çuar të gjithë popullsinë në nivelin e dytë arsimor. Si rezultat, regjistrimi në arsimin e mesëm u rrit nga 53.6% në vitin 2000 në 73.3% në vitin 2011.

8. “Misionet Ribas dhe Sucre” u mundësuan dhjetëra mijëra të rinjve të fillojnë studimet universitare. Numri i studentëve universitarë u rrit nga 895 mijë në vitin 2000 në 2.3 milionë në vitin 2011.

9. Në shëndetësi u krijua një Sistem Kombëtar Shëndetësor që garanton shërbime falas për të gjithë qytetarët. Midis viteve 2005–2012 u ndërtuan 7,873 qendra të reja shëndetësore.

10. Numri i mjekëve u rrit nga 20 për 100,000 banorë në vitin 1999 në 80 për 100,000 në vitin 2010 – një rritje prej 400%.

11. “Misioni Barrio Adentro I” ofroi 534 milionë kontrolle mjekësore. Nga më pak se 3 milionë persona me qasje të rregullt në shëndetësi në vitin 1998, u arrit në 17 milionë të trajtuar. Midis 2003–2011 u shpëtuan rreth 1.7 milionë jetë.

12. Vdekshmëria foshnjore ra nga 19.1 për mijë në vitin 1999 në 10 për mijë në vitin 2012 (ulje 49%).

13. Jetëgjatësia mesatare u rrit nga 72.2 vjet në vitin 1999 në 74.3 vjet në vitin 2011.

14. Falë “Operacionit Mrekullia”, 1.5 milion venezuelianë rifituan shikimin nga katarakti dhe sëmundje të tjera të syrit.

15. Varfëria ra nga 42.8% në vitin 1999 në 26.5% në vitin 2011; varfëria ekstreme nga 16.6% në 7%.

16. Venezuela u ngjit në Indeksin e Zhvillimit Njerëzor të OKB-së nga vendi i 83-të në vitin 2000 në vendin e 73-të në vitin 2011, duke hyrë në kategorinë e vendeve me zhvillim të lartë njerëzor.

17. Koeficienti GINI ra nga 0.46 në vitin 1999 në 0.39 në vitin 2011.

18. Sipas UNDP-së, Venezuela ka pabarazinë më të ulët në Amerikën Latine.

19. Kequshqyerja e fëmijëve u ul me 40% që nga viti 1999.

20. Qasja në ujë të pijshëm u rrit nga 82% në vitin 1999 në 95%.

21. Shpenzimet sociale u rritën në 60.6%.

22. Numri i pensionistëve u rrit nga 387 mijë para vitit 1999 në 2.1 milionë.

23. Që nga viti 1999 janë ndërtuar 700 mijë banesa.

24. Më shumë se një milion hektarë tokë iu dhanë popullsive indigjene.

25. Reforma agrare shpërndau mbi 3 milionë hektarë tokë për fermerët.

26. Prodhimi ushqimor kombëtar u rrit ndjeshëm; në vitin 2012 mbulonte 71% të konsumit.

27. Falë Misionit të Ushqimit, konsumi mesatar kalorik u rrit me 50%; konsumi i mishit me 75%.

28. Pesë milionë fëmijë përfitojnë ushqim falas përmes Programit të Ushqimit Shkollor.

29. Kequshqyerja ra nga 21% në vitin 1998 në më pak se 3% në vitin 2012.

30. FAO e rendit Venezuelën si një nga vendet më të përparuara në luftën kundër urisë.

31. Nacionalizimi i PDVSA-së në vitin 2003 riktheu sovranitetin energjetik.

32. Nacionalizimi i energjisë elektrike dhe telekomunikacionit i dha fund monopoleve private.

33. U krijuan mbi 50 mijë kooperativa.

34. Papunësia ra nga 15.2% në vitin 1998 në 6.4% në vitin 2012.

35. Paga minimale u rrit mbi 2000%, duke qenë më e larta në Amerikën Latine.

36. Punëtorët që paguheshin me pagë minimale ranë nga 65% në 21.1%.

37. Të rriturit pa përvojë pune marrin 60% të pagës minimale.

38. Gratë pa të ardhura dhe personat me aftësi të kufizuara marrin 80% të pagës minimale.

39. Ora e punës u ul në 6 orë në ditë pa ulje page.

40. Borxhi publik ra nga 45% e PBB-së në 20%.

41. Rritja ekonomike në vitin 2012 ishte 5.5%.

42. Të ardhurat për frymë u rritën nga 4,100 $ në 10,810 $.

43. Venezuela u rendit e 19-ta në botë për lumturinë në vitin 2012.

44. Venezuela ofroi më shumë ndihmë ndërkombëtare se SHBA-ja në Amerikë.

45. Venezuela lëshoi satelitët e saj dhe arriti sovranitet teknologjik.

46. Petrocaribe siguroi energji të subvencionuar për 18 vende.

47. Venezuela furnizoi me karburant të subvencionuar komunitete të varfra në SHBA.

48. ALBA u krijua si një aleancë solidariteti dhe bashkëpunimi.

49. Chávez ishte figurë kyçe në krijimin e CELAC në vitin 2011.

50. Hugo Chávez luajti një rol vendimtar në procesin e paqes në Kolumbi./Medyasafak.net/gazetaimpakt

NDANI KËTË POSTIM

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Mund tju interesojne