nga Alireza Niknam
Komisioni për Sigurinë Kombëtare, në një letër drejtuar Ministrisë së Punëve të Jashtme, ka kërkuar zbatimin e Nenit 7 të Ligjit për Veprim të Ndërsjellë.
Më 29 janar të këtij viti, ministrat e jashtëm të Bashkimit Evropian, në një veprim politik dhe të paligjshëm, vendosën Korpusin e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) — i cili është një institucion zyrtar ushtarak i Iranit — në të ashtuquajturën listë të organizatave terroriste. Ky veprim shkaktoi reagime të gjera në nivel ndërkombëtar, si dhe një përgjigje të vendosur nga Republika Islamike e Iranit.
Në këtë kuadër, Mohammad-Bagher Ghalibaf, kryetari i Parlamentit iranian, duke dënuar veprimin e papërgjegjshëm të Bashkimit Evropian për ngritjen e akuzave të pabazuara kundër IRGC-së, ngarkoi Komisionin për Sigurinë Kombëtare dhe Politikën e Jashtme të Kuvendit Islamik që të ndjekë zbatimin e Nenit 7 të Ligjit për “Veprim të Ndërsjellë kundër shpalljes së Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike si ‘Organizatë Terroriste’ nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës”, i miratuar më 28.04.2019. Sipas kësaj, në përgjigje të shpalljes së IRGC-së si organizatë terroriste, forcat e armatosura të vendeve evropiane duhet të shpallen grupe terroriste.
Në të njëjtin kontekst, Ebrahim Azizi, Kryetar i Komisionit për Sigurinë Kombëtare dhe Politikën e Jashtme të Parlamentit, në bazë të ligjit të sipërpërmendur dhe me qëllim ndërmarrjen e veprimeve të ndërsjella ndaj këtij vendimi të gabuar dhe lëvizjeje të pamatur të Bashkimit Evropian — e cila minon paqen dhe sigurinë rajonale e ndërkombëtare dhe bie ndesh me parimet e vendosura të së drejtës ndërkombëtare dhe me Nenin 150 të Kushtetutës — i dërgoi një letër Ministrit të Punëve të Jashtme të Iranit. Në letër, ai kërkoi që të gjithë atashetë ushtarakë të shteteve anëtare të BE-së, veçanërisht të atyre vendeve që ndërmorën veprime armiqësore gjatë luftës 12-ditore kundër kombit iranian ose që u sollën në mënyrë të papërgjegjshme gjatë trazirave të fundit, të shpallen terroristë dhe të dëbohen nga territori i Republikës Islamike të Iranit.
Duhet theksuar se, sipas Nenit 7 të Ligjit për Veprim të Ndërsjellë kundër shpalljes së Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike si “Organizatë Terroriste” nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të gjitha vendet që në çfarëdo mënyre ndjekin ose mbështesin vendimin e SHBA-së për ta shpallur IRGC-në organizatë terroriste, do t’i nënshtrohen masave të ndërsjella.
Përfaqësuesi i Shoqatës Ndërkombëtare për Mbështetjen e Familjeve të Viktimave të Terrorizmit deklaroi gjithashtu së fundmi, gjatë gjyqit ndaj grupit terrorist Mujahedin-e Khalq (MEK), duke iu drejtuar popujve të botës, se zyrtarët e vendeve tuaja — veçanërisht Mbretërisë së Bashkuar, Gjermanisë dhe Francës — përdorin taksat që ju paguani për të mbështetur terroristë kriminalë brenda vendeve tuaja. Duke iu drejtuar kombeve evropiane, ai tha: A e dini se zyrtarët e vendeve tuaja — veçanërisht Mbretërisë së Bashkuar, Gjermanisë dhe Francës — përdorin taksat që ju paguani për të mbështetur terroristë kriminalë në vendet tuaja? Në cilin vend të botës spiunët dhe tradhtarët e atdheut të tyre shpërblehen me medalje nderi dhe shpallen heronj gjatë kohës së luftës? Nëse Republika Islamike do t’i jepte një medalje nderi një spiuni nga vendi juaj që kishte vepruar kundër jush dhe interesave tuaja kombëtare, a do të heshtnit? Në emër të popullit të mençur dhe të duruar të Iranit, ju kërkoj të kërkoni llogari nga zyrtarët tuaj se përse lejuan këta kriminelë dhe vrasës të grave e fëmijëve të hynin në vendet tuaja. A nuk krijon prania e tyre pasiguri brenda shoqërive tuaja?
Gjykatësi që kryeson gjyqin ndaj MEK-ut ka paralajmëruar gjithashtu vazhdimisht se qeveritë evropiane — veçanërisht Franca dhe Mbretëria e Bashkuar — sipas traktateve të ndryshme ndërkombëtare, janë të ndaluara të lehtësojnë vizat, lëvizjen dhe ofrimin e territorit për aktivitete terroriste, dhe për këtë arsye nuk mund të strehojnë të pandehurit në çështjen e MEK-ut në territorin e tyre.
Hoxhatoleslam Dehghani shtoi lidhur me të pandehurit në këtë çështje se dokumente të shumta ndërkombëtare janë miratuar nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara dhe Bashkimi Evropian, sipas të cilave lehtësimi i vizave, dhënia e azilit dhe ofrimi i territorit për individë të akuzuar për akte terroriste përbëjnë kërcënim për paqen, drejtësinë dhe sigurinë globale. Në vitin 1994, Asambleja e Përgjithshme e OKB-së, përmes një rezolute, u bëri thirrje qeverive të përmbahen nga dhënia e azilit për terroristë të akuzuar dhe të dënuar dhe të parandalojnë abuzimin me statusin e azilit nga autorët dhe të dyshuarit për akte terroriste. Të gjitha këto deklarata dhe traktate janë detyruese për vendet evropiane. Në veçanti, kjo gjykatë u drejtohet shtetarëve të Francës dhe Mbretërisë së Bashkuar, duke deklaruar se dhënia e azilit për individë të akuzuar për akte terroriste — përfshirë krimet përgatitore, tentativat për krim, bashkëpunimin në krim, krimet e papërfunduara apo krimet e bazuara në bashkëpunim grupor — nga këto qeveri, pas ratifikimit të traktateve të cituara vazhdimisht nga kjo gjykatë, është e ndaluar.
Brenda Bashkimit Evropian, Pozicioni i Përbashkët i BE-së për Luftimin e Terrorizmit, i miratuar në dhjetor 2001, u bën thirrje qeverive evropiane t’u mohojnë terroristëve dhe të dyshuarve përdorimin e territorit të BE-së dhe të parandalojnë lëvizjen e individëve të akuzuar për akte terroriste. Përveç këtij dokumenti, qeveritë janë të detyruara të sigurojnë që statusi i azilit të mos abuzohet nga të dyshuar, autorë, organizatorë ose lehtësues të aktiviteteve terroriste. Pozicioni i Përbashkët përmban përkufizime të shumta të akteve terroriste, ndërsa Neni 12 i një traktati tjetër të titulluar Direktiva e Këshillit të BE-së për Kualifikimin, e miratuar në prill 2004, i referohet kushteve për dhënien e azilit të përcaktuara në Nenin 1 të Konventës së Refugjatëve të vitit 1951 dhe paralajmëron fuqishëm kundër abuzimit nga ata që janë të akuzuar ose të dënuar për krime të tilla. Rrjedhimisht, qeveritë evropiane — veçanërisht Franca dhe Mbretëria e Bashkuar — në bazë të traktateve të lartpërmendura dhe shumë marrëveshjeve të tjera ndërkombëtare, janë të ndaluara të lehtësojnë vizat, lëvizjen, ofrimin e territorit ose mbulimin mediatik në favor të individëve të akuzuar për akte terroriste, dhe për këtë arsye nuk mund të strehojnë të pandehur të tillë në territorin e tyre.
