Sulaiman Ahmend
“Në emër të Zotit, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit.
‘Dhe Zoti patjetër do t’i ndihmojë ata që e ndihmojnë Atë. Me të vërtetë, Zoti është i Fuqishëm dhe i Plotfuqishëm.’
Zoti i Madhëruar ka thënë të vërtetën.
Hezbollahu përgëzon Republikën Islamike të Iranit, udhëheqjen dhe popullin e saj, për arritjen e madhe të arritjes së memorandumit të mirëkuptimit mes saj dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës, i cili ka çuar në një armëpushim gjithëpërfshirës në të gjitha frontet, përfshirë Libanin. Kjo arritje e madhe erdhi si fryt i qëndrueshmërisë legjendare, vendosmërisë së jashtëzakonshme dhe sakrificave të mëdha të popullit të dashur iranian dhe udhëheqjes së tij të mençur, duke qëndruar fort pas zgjedhjeve kombëtare që ruajnë dinjitetin, sovranitetin dhe pavarësinë e tyre.
Në këtë rast të madh, Hezbollahu shpreh përshëndetjet dhe vlerësimin e tij për Udhëheqësin e Revolucionit Islamik, Imam Sayyed Mojtaba Khamenei (Zoti e ruajtë), i cili e udhëhoqi këtë fazë me mençuri, guxim dhe largpamësi të rrallë; si dhe për Presidentin e Republikës dhe qeverinë iraniane; dhe për forcat e armatosura trime të Gardës Revolucionare Islamike, ushtrinë dhe popullin vëllazëror iranian. Hezbollahu shpreh mirënjohjen e tij të thellë për qëndrimet e tyre të palëkundura përkrah Libanit, popullit të tij dhe rezistencës së tij, si dhe për këmbënguljen që Libani të jetë i pranishëm në çdo marrëveshje që çon në përfundimin e luftës dhe ruajtjen e të drejtave të tij — duke mbajtur për këtë barrën e rrethimit dhe agresionit — duke riafirmuar edhe një herë se Republika Islamike është vërtet mbështetësi më i mirë dhe një aleat i fortë e besnik.
Hezbollahu gjithashtu përshëndet të gjitha shtetet që morën pjesë, kontribuuan, ndihmuan dhe shoqëruan përpjekjet për të hequr pengesat në arritjen e këtij marrëveshjeje, duke theksuar se Libani duhet ta shfrytëzojë mirë këtë ombrellë rajonale dhe ndërkombëtare për të arritur sovranitetin e tij dhe çlirimin e tokës së tij brenda një kornize uniteti të brendshëm.
Ne u dërgojmë përshëndetjet tona më të mëdha njerëzve të nderit, krenarisë dhe dinjitetit, popullit besnik të rezistencës dhe të zhvendosurve tanë — përshëndetje për durimin, qëndrueshmërinë dhe vendosmërinë e tyre, si dhe për sakrificat dhe gjithçka që kanë dhënë përballë këtij agresioni barbar. Ata kanë dëshmuar vërtet se janë një popull krenar dhe ndër më të nderuarit, siç i përshkroi Udhëheqësi i Dëshmorëve të Kombit, Sayyed Hassan Nasrallah.
Dhe përshëndetje për udhëheqjen e rezistencës dhe luftëtarët e saj heroikë e trima, mburoja e pathyeshme e atdheut dhe kështjella e tij e fortë, të cilët dhanë gjakun e tyre të pastër dhe shpirtrat e tyre të drejtë për lavdinë e atdheut dhe dinjitetin e popullit të tyre, dhe zhvilluan beteja heroike ku armiku izraelit pa një pjesë të forcës së tyre dhe shijoi hidhërimin e humbjes.
Duke theksuar se ajo që është arritur është një hap drejt përfundimit të rrugës drejt çlirimit të plotë të tokës sonë, kthimit të të burgosurve tanë në atdhe dhe familjet e tyre, dhe kthimit të të gjithë banorëve — veçanërisht të fshatrave të vijës së frontit — në shtëpitë e tyre, si dhe rindërtimit të asaj që u shkatërrua nga agresioni: ne i bëjmë thirrje popullit tonë të qëndrueshëm të presë me durim dhe të ndjekë udhëzimet e autoriteteve për një kthim të sigurt në fshatrat dhe qytetet e tyre, për të shmangur çdo rrezik të mundshëm nga shkeljet e mundshme të armikut izraelit.
Armiku izraelit duhet të kuptojë se nuk do të ketë kthim në gjendjen para 2 marsit, dhe se rezistenca — që ishte dhe mbetet syri vigjilent që mbron atdheun dhe popullin e tij — nuk do të pranojë asnjë agresion që cenon sovranitetin e tij dhe gjakun e popullit të tij. Rezistenca do të mbetet e përkushtuar ndaj të drejtës legjitime të Libanit për të mbrojtur tokën, popullin dhe sovranitetin e tij derisa të arrihet tërheqja e plotë dhe kthimi i të burgosurve.
Nga këtu theksojmë se kjo fazë kërkon që autoritetet dhe të gjitha forcat politike libaneze të rikthehen në unitetin e qëndrimit kombëtar për të arritur objektivat për të cilat janë dakordësuar libanezët, që mishërojnë interesin e Libanit dhe ruajtjen e sovranitetit, forcës dhe qëndrueshmërisë së tij përballë ambicieve të armikut izraelit. Është e mençur të rishikohen të gjitha llogaritjet dhe qasjet e ndjekura, për të përfituar nga kjo përvojë dhe përvojat e mëparshme, për t’u larguar nga iluzionet dhe bastet e humbura, dhe për të pranuar se një qëndrim i unifikuar libanez dhe mbështetja tek miqtë e vërtetë është rruga më e mirë për të mbrojtur interesat kombëtare.”/X
