Nga Shaban Burri
Është koha t’i hapim sytë dhe t’i quajmë gjërat me emrin e tyre të vërtetë. Kur shikojmë situatën e sotme, shohim një përçarje të thellë, e cila po shtyhet përpara me vetëdije të plotë nga qarqe të caktuara.
Veçanërisht vehabitët dhe të ashtuquajturit „selefistë“ sot pëlqejnë ta paraqesin veten si shpëtimtarë dhe bamirës të mëdhenj. Ata mbledhin donacione, organizojnë aksione humanitare dhe shtiren publikisht sikur u dhimbset mirëqenia e Ummetit. Por le ta shikojmë me vëmendje: E gjithë kjo është thjesht përmirësim imazhi!
Kujdesi social dhe mjekësor është përgjegjësi e shtetit ndaj qytetarëve të tij.
Shteti do të ishte adresa e duhur.
Por që ata nuk do ti drejtohen kurrë!
Ata janë të vetmit që heshtin, qoftë në lidhje me Shqipërinë apo Arabinë/Palestinën.
Megjithatë, këto grupe nuk i bëjnë këto ndihma për të krijuar trazira kundër shtetit, por për t’i pëlqyer atij dhe për t’u dukur si partnerë besnikë. Përmes këtij roli, ata synojnë të fitojnë hapësirë më të madhe veprimi nga autoritetet shtetërore për të realizuar planet e tyre të fshehta dhe për t’u pozicionuar si „dijetarët e vetëm të vërtetë“.
Ata nuk japin asgjë nga pasuria e tyre. Qëllimi i tyre nuk është ndihma e sinqertë dhe vetëmohuese, por vetëm rritja e autoritetit të tyre, fitimi i ndikimit dhe varësia emocionale e njerëzve prej tyre. Pas kësaj fasade të devotshmërisë fshihet një llogari e pastër.
Jo të gjithë arrijnë ta shtypin modestinë e tyre; shpesh disa mburren me rroba të hekurosura dhe makina të shtrenjta.
Përderisa ata ekspozohen nën dritat e reflektorëve, nga brenda po e përçajnë komunitetin tonë. Që në fëmijëri u mbjellin njerëzve armiqësi dhe e shpallin si të devijuar cilindo që nuk ndjek botëkuptimin e tyre të ngushtë. Shumë shekuj shpallen kohë mosbesimi. Asgjë nuk ishte islame derisa erdhën ata.
Ndërkohë, një vështrim në Kuran tregon se e gjithë ideologjia e tyre mbështetet në teza të lëkundshme.
Fjala „selef“ në Kuran gjuhësisht do të thotë thjesht „paraardhës“ (si në Surën Az-Zuhruf, ajeti 56) – asnjëherë nuk ka qenë emër i ndonjë sekti, shkolle juridike apo grupimi ekskluziv. E vetmja fe që Allahu ka zgjedhur për ne është Islami (Sura Ali ‘Imran, ajeti 19). Të gjitha të tjerat janë përçarje të krijuara nga njeriu.
Dimensioni më i dhimbshëm dhe më i rrezikshëm i kësaj hipokrizie shfaqet në skenën politike botërore: Përderisa këto qarqe na përçajnë me dogmatizëm fetar, dinastitë sunduese arabe të rajonit të Gjirit prej kohësh kanë rënë në një varësi të plotë politike dhe ekonomike. Ata nuk veprojnë në interes të myslimanëve, por si vasalë të pastër të Perëndimit. Pasuria, nafta dhe fuqia e tyre në fund i shërbejnë vetëm interesave të imperializmit amerikan dhe cionist. Ata e kanë shitur sovranitetin e tyre dhe mbështesin një sistem që shtyp jo vetëm Lindjen e Mesme, ndërsa rezistenca e vërtetë dhe e palëkundur vjen nga ata që i kanë qëndruar besnikë trashëgimisë së Ehli-l-Bejtit. Kushdo që e injoron këtë varësi absolute dhe këtë vasalitet të elitës arabe, nuk e ka kuptuar realitetin.
Dhe pikërisht këtu duhet të sqarojmë një keqkuptim shumë të madh:
Shumë njerëz bëjnë gabimin duke barazuar sjelljen, kulturën ose vendimet politike të arabëve me Islamin. Por kjo është e gabuar. Islami nuk matet me sundimtarët në Riad apo me dijetarët që blihen për interesa politike. Të vetmet burime të vërteta të Islamit janë Kurani dhe Sunneti i pastër i dorëzuara nga anëtarët e pastër të familjes së Profetit a.s dhe jo nga baballarët e maceve, kombësia apo prejardhja gjeografike e ndonjë predikuesi. Vetëm pse dikush flet gjuhën e Kuranit, nuk do të thotë se ai e përfaqëson ose e jeton Islamin saktë.
Duhet të distancohemi nga bamirësitë e inskenuara dhe ta ndajmë besimin nga gjeopolitika dhe nacionalizmi. Ndajini interesat, dallojeni lojën e fëlliqur të marionetave politike dhe kthehuni te burimet e vërteta dhe të paprekura të besimit!
