nga Gazeta Impakt
Pas botimit te shkrimit te emer-turkut Asllan Dibran, kunder Gazetes Impakt, dhe pergjigjes se Impaktit ndaj bandes se tradhetareve kombetar, banda e Levizjes se Decanit i eshte versulur perseri Gazetes Impakt me sulme, ofendime dhe kercenime.
Ne shkrimin e kaluar Gazeta Impakt permendte disa nga armiqte e kombit musliman shqiptar:
Asllan Dibrani, Bajram Kabashi, Alma Lama, Muhamet Shabani, Pajazit Jasharit (Bojk Breca), Arben Cokaj, Kolec Traboini, Fahri Xharra, Sadri Ramabaja, Ibrahim Kelmendi, Vesel Leka, Muje Rugova, Gjet Ndoi, Jeton Kelmendi, Gani Mehmetaj, Ahmet Musai, Hysen Gecaj, Paul Tedeskinit, Rivdan Berisha (Radovan Berisha). Nuk kemi qene ne gjendje te shohim te gjithe reagimet e fashisteve katolike qe duan te zhdukin popullin musliman shqiptar dhe te bejne ate qe beri Save Batarja, Napolon Zerva, Sllobodan Millosheviqi, Radko Mlladiqi dhe Radovan Karaxhici me muslimanet e Ballkanit.
Megjithate me poshte Gazeta Impakt po boton reagimet e emer-turqve kosovar qe kane sulmuar perseri Impaktin, Islamin, muslimanet shqiptare, intelektualet shqiptare dhe qe enderrojne per te kryer masaker kunder Islamit ne Ballkan. Shkrimet po botohen ne origjinal sebashku me shpifjet dhe urrejtjen qe ato mbartin. Pa asnje ndryshim.
Reagimi i pare vjen nga katundari Asllan Dibran, i cili shfaqet me pseudonimin latino shqiptar – Luan. Ne pergjigjen e tij, Asllani pranon qe eshte malok nga Malesia e Gollakut. Ne kete malesi ka shume fise sllave qe jane turqizuar – shqiptarizuar nga osmanet. Asllan Dibranin mesa duket e terheq gjaku i te pareve anti-shqiptar.
Reagimi i dyte vjen nga emer turku Ahmet Musa, qe tani qe po plaket ka ndryshuar emrin dhe vetequhet Shiptar Shaljani. Ahmetit qe familja i praktikon Islamin, vete eshte rekrutuar nga agjentura katolike e Levizjes se Decanit e cila e perdor si kamikaz kunder fisit dhe kombit te tij.
Reagimi i trete vjen nga emer-turku Sylejman Muja, qe shkruan me pseudonimin Sak Muji.
Gazeta Impakt i deklaron Grupit te Decanit qe eshte krenare qe eshte fabrike e prodhimit te mendimit islamist dhe shqiptarist ne bote. Gazeta Impakt perfaqeson besimin Islam, muslimanet shqiptare dhe propagandon mobilizimin e shqiptareve musliman kunder agresionit te renegateve te katolicizmit agresiv dhe agjenturave anti-shqiptare ne Ballkan. Gazeta Impakt ndjek rrugen e Sedai Milleti te Shkodres, Xhemijetit te Shkupit, Rimekembjes se Tiranes dhe ajo eshte armik i hapur i renegateve dhe armiqve te Islamit dhe muslimaneve shqiptar. Gazeta Impakt do te mbroje me guxim dhe pa frike identitetin e shqiptareve muslimane ne Ballkan dhe nuk do dorezohet asnjehere perpara sulmeve te agjenturave te internacionales se zeze shoviniste-katolike.
1.
Shkrimi i emer-turkut Asllan Dibran
REAGIM PUBLIK
Kundër Shpifjeve, Etiketimit Ideologjik dhe Propagandës Antikombëtare të Gazetës “Impakt”
Nga Asllan Dibrani – Luani
Unë, Asllan Dibrani – Luani, reagoj publikisht, me përgjegjësi të plotë dhe pa asnjë ekuivok, ndaj fushatës shpifëse, manipuluese dhe ideologjikisht të rrezikshme të të ashtuquajturës Gazeta “Impakt” dhe përfaqësuesve të saj, Olsi Jazexhiu dhe Rexhep Elezaj.
Ky reagim nuk është personal. Ai është i motivuar nga:
• Mbrojtja e identitetit kombëtar shqiptar,
• Interesi shoqëror dhe publik,
• Ruajtja e vlerave kulturore dhe historike të kombit tonë.
Sulmi ndaj meje dhe ndaj veprimtarëve të tjerë kombëtarë shqiptarë përfaqëson një tentativë të qartë për frikësim, diskreditim dhe heshtje të atyre që punojnë për interesin kombëtar dhe kundërshtojnë islamizmin politik si ideologji e huaj, e cila kërcënon unitetin, identitetin dhe sovranitetin shqiptar.
Ky artikull shpifës është i vetëshpallur nga gazeta dhe nuk është botuar ne asnjëherë nga ndonjë institucion apo media tjetër. Ai përdoret vetëm si mjet propagandistik për të deformuar të vërtetën dhe për të sulmuar publikisht individë që kontribuojnë në vlera kombëtare dhe shoqërore.
Sqarim faktik – Rrëzim i shpifjeve
Deklaroj publikisht dhe me përgjegjësi të plotë:
• Nuk jam nga fshatrat e Dibrës, siç pretendohet rrejshëm.
Jam nga Prishtina, me prejardhje nga Malësia e Gollakut.
• Nuk kam qenë dhe nuk jam shofer autobusi.
Nuk kam pasur kurrë autobus dhe as patentë për autobus.
• Jam ish-i burgosur politik në burgjet e ish-Jugosllavisë, ku kam dhënë rininë time për lirinë dhe dinjitetin kombëtar.
• Jam anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve, piktor, skulptor, afarist dhe gazetar i pavarur, i palidhur me ndonjë agjendë fetare apo të huaj.
• Jetoj dhe veproj në Gjermani, me veprimtari publike, kombëtare dhe të dokumentuar.
Veprimtaria ime intelektuale dhe kulturore është e pasur dhe e dalluar: përmes mijëra artikujve, analizave, rrëfimeve dhe shkrimeve për artin, letërsinë, historinë dhe kulturën tonë, unë kontribuoj për afirmimin e identitetit shqiptar. Përmes pikturave, skulpturave dhe poezive, unë evidentoj figurat tona historike, trashëgiminë kulturore dhe vlerat kombëtare që nderohen nga bota. Krijimet e mia nuk janë vetëm art, por janë mjet edukimi, reflektimi dhe mbrojtjeje e trashëgimisë kombëtare.
Kundërshtarët e mi nuk japin asnjë kontribut të ngjashëm; ata mbështeten vetëm në ideologjinë e importuar të islamit politik dhe përdorimin e Kuranit si mjet për kontroll ideologjik. Ndërsa unë punoj për kombin, historinë, gjuhën dhe kulturën, ata përhapin përçarje, shpifje dhe nënshtrim ndaj influencave të huaja.
Historia dhe koha do të tregojnë qartë: kush ndërton dhe afirmon identitetin shqiptar, dhe kush përhap ideologji antikombëtare.
Çdo pretendim tjetër kundër meje është shpifje e qëllimshme.
Gazeta “Impakt” – propagandë pa fakte dhe pa kredibilitet
As Gazeta “Impakt”, as Olsi Jazexhiu dhe as Rexhep Elezaj nuk kanë paraqitur asnjë fakt, dokument apo provë për akuzat që kanë shpërndarë.
Kjo mënyrë veprimi nuk është gazetari profesionale, nuk është debat publik, por përbën propagandë ideologjike dhe linçim të qëllimshëm publik.
Kur mungojnë argumentet dhe provat:
shpiken etiketa të pavërteta;
deformohet biografia;
demonizohen zërat kritikë dhe mbrojtës të kombit.
Kjo tregon mungesë të plotë të etikës, kredibilitetit dhe përgjegjësisë intelektuale, si dhe përbën rrezik për integritetin dhe kohezionin e shoqërisë shqiptare.
Pse na sulmojnë?
Sulmet ndaj nesh nuk janë të rastësishme dhe as spontane.
Ne sulmohemi pikërisht sepse jemi zë i atdheut, zë i kombit shqiptar dhe kundërshtarë të hapur të islamizmit politik, i cili synon të zëvendësojë identitetin kombëtar shqiptar me ideologji të huaja, lindore dhe thelbësisht antishqiptare.
Ne nuk sulmojmë dhe nuk kemi sulmuar kurrë besimin personal të askujt.
Qëndrimi ynë është i qartë dhe parimor.
Ne kundërshtojmë instrumentalizimin politik të fesë dhe shndërrimin e saj në mjet për:
përçarjen e shqiptarëve,
nënshtrimin shoqëror dhe moral,
zhveshjen e shqiptarëve nga identiteti i tyre kombëtar, historik dhe kulturor.
Kjo është arsyeja reale e sulmeve ndaj nesh – jo personi, por qëndrimi ynë kombëtar dhe laik.
Islamizmi politik – ideologji, jo fe
Besimi personal është dhe mbetet një e drejtë individuale e patjetërsueshme.
Askush nuk ka të drejtë të gjykojë apo të sulmojë bindjen fetare të individit.
Por islamizmi politik nuk është fe.
Kjo është ideologji politike, e organizuar dhe e qëllimshme.
Kjo ideologji synon:
imponimin e normave fetare mbi shtetin laik dhe rendin kushtetues;
zëvendësimin e identitetit kombëtar shqiptar me identitet sektar dhe ideologjik;
nënshtrimin, kontrollin dhe përçarjen e shoqërisë shqiptare.
Kjo nuk është traditë shqiptare.
Kjo nuk është kulturë shqiptare.
Kjo është ideologji e importuar, e huaj për historinë, frymën dhe orientimin euro-perëndimor të kombit shqiptar.
Sulm ndaj Figurave Kombëtare – Mbrojtja e Identitetit Shqiptar
Gazeta “Impakt”, peremes Olsi Jazexhiut dhe hoxhë Rexhep Elezajt me individët dhe grupet që mbështeten në ideologji të huaja – aziatike apo serbosllave – përpiqen të zhveshin shqiptarët nga historia dhe krenaria e tyre. Ata refuzojnë të njohin figurat më të shquara të kombit tonë, duke i marginalizuar dhe shpërfillur ato si të panjohura për popullin shqiptar. Kjo është jo vetëm mohimi i së kaluarës, por edhe një sulm i drejtpërdrejtë ndaj identitetit tonë kombëtar.
Figurat që ata tentojnë të fshijnë nga kujtesa kolektive shqiptare janë:
• Gjergj Kastrioti – Skënderbeu, simboli i heroizmit dhe rezistencës shqiptare;
• Nënë Tereza, frymëzim për humanizmin dhe sakrificën për njerëzimin;
• Ismail Kadare, mbrojtës i gjuhës dhe kulturës shqiptare;
• Dr. Ibrahim Rugova, themelues i shtetit shqiptar modern dhe i paqes.
Këto figura nuk janë thjesht emra, por kolona të identitetit dhe krenarisë kombëtare, të cilat duhet mbrojtur pa kompromis. Çdo përpjekje për t’i fyer, për t’i denigruar ose për t’i mohuar është veprim armiqësor ndaj kombit, një tentativë për të imponuar ideologji të huaja dhe për të shuar kujtesën historike shqiptare.
Është detyrë e të gjithë shqiptarëve – në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni dhe diasporë – të qëndrojnë të bashkuar, të reagojnë dhe të demaskojnë këta kundërshtarë të identitetit tonë. Historia nuk do t’i falë ata që tentojnë të shkatërrojnë krenarinë kombëtare. Ata që luftojnë për vlerat dhe figurat tona, që ruajnë gjuhën, flamurin dhe historinë, janë trashëgimtarët e denjë të Shqipërisë natyrore .
Sulm dhe Mbrojtje e Flamurit Shqiptar
Flamuri shqiptar nuk është thjesht një simbol; ai përfaqëson identitetin, hëistorinë dhe sakrificat e popullit tonë.
• Ai është ngritur me gjak dhe vuajtje të panumërta, duke qëndruar si shenjë krenarie për breza të tërë.
• Është mbrojtur përmes sakrificës dhe burgjeve të mijëra shqiptarëve, që luftuan për liri dhe dinjitet kombëtar.
• Sot, flamuri valëvitet me nder edhe në skenën ndërkombëtare, përfshirë institucionet si OKB, duke dëshmuar prezencën dhe rëndësinë e shqiptarëve në botë.
Gazeta “Impakt”, peremes Olsi Jazexhiut dhe hoxhë Rexhep Elezajt dhe anëtarët e tyre e përdhosin e djegin madje se pranojnë si te tyre !?…
Askush nuk ka të drejtë ta fyejë, ta relativizojë apo ta përdhosë. Veçanërisht ideologjitë e huaja, si rryma e islamizmit politik, tentojnë të nënshtrijnë shoqërinë shqiptare, duke minuar simbolikat kombëtare dhe duke përdorur fenë për qëllime ideologjike. Flamuri shqiptar nuk digjet, nuk përçohet dhe nuk përjashtohet nga askush – ai është detyrë morale dhe krenari e çdo shqiptari.Formularbeginn
Formularende
Emancipimi i Femrës Shqiptare – Kontribut Real Përballë Ideologjisë së Errësirës
Kam kontribuar ndër vite me shkrime, takime publike, mbledhje dhe organizime konkrete në mbështetje të emancipimit të femrës shqiptare. Këto nuk janë deklarata boshe, por fakte të dokumentuara dhe të dëshmuara publikisht.
Qëndrimi im ka qenë dhe mbetet i qartë:
• femra shqiptare duhet të jetë e lirë,
• e arsimuar,
• e përfshirë në jetën publike,
• dhe shtyllë aktive e zhvillimit shoqëror e kombëtar.
Në anën tjetër, ideologjia që përfaqësojnë kundërshtarët e mi – Gazeta “Impakt”, Olsi Jazexhiu, Rexhep Elezaj dhe grupet e tyre të fundamentalizmit islamik politik – ka kryer veprime të rrezikshme dhe antikombëtare, për të cilat disponojmë fakte dhe dëshmi të bollshme. Këto përfshijnë:
• sulme dhe kërcënime ndaj institucioneve shtetërore,
• helmim të burimeve ujore,
• akte vandalizmi, përfshirë shkatërrimin e busteve të figurave kombëtare,
• pjesëmarrje në konflikte në Siri, Irak, Iran dhe Azinë e Jugut,
• vrasje të ushtarëve amerikanë në Frankfurt.
Dëshmitë tregojnë qartë se shumë anëtarë të kësaj organizate sot ndodhen në burgje në Kosovë si spiunë të UDB-së serbe, duke shndërruar qendrat universitare në terrene të ndikimit të islamizmit politik, përmes individëve si Milazim Krasniqi dhe të tjerë. Këto organizata te ngjashme neper botë janë shpallur zyrtarisht terroriste nga autoritetet ndërkombëtare.
Ideologjia e tyre promovon mbulim, izolim dhe ndëshkim të gruas, duke e parë femrën si objekt kontrolli dhe jo si qenie të lirë. Synimi është kthimi i shoqërisë shqiptare në kohë të errëta. Kjo nuk është vlerë shqiptare.
Kjo ideologji e importuar ka prodhuar gjithkund:
• represion,
• dhunë shoqërore,
• dhe përplasje të brendshme.
Shembujt janë të dukshëm edhe sot në Lindjen e Mesme, ku popujt përballen me pasoja të thella nga islamizmi politik.
Ne mbrojmë:
• femrën e lirë,
• të arsimuar,
• të barabartë,
• pjesë aktive të jetës publike dhe shtetërore.
Ideologjia që na sulmon promovon izolim, nënshtrim dhe regres shoqëror. Është një instrument politik dhe ideologjik, që synon të imponojë një vizion të huaj mbi hapësirën publike dhe jetën e përditshme të shqiptarëve, duke minuar hapësirat laike dhe kombëtare dhe duke i lënë qytetarët të ekspozuar ndaj ndikimeve të huaja që nuk përputhen me traditën dhe kulturën tonë.
Në këtë mënyrë, islamizimi i hapësirës publike paraqet një sfidë të drejtpërdrejtë për shtetin, komunitetin dhe identitetin kombëtar shqiptar, duke vendosur prioritet fetar mbi prioritetet kombëtare dhe sociale në vendet ku shqiptarët jetojnë, punojnë dhe edukojnë brezin e ri.
Indoktrinimi i fëmijëve – vija e kuqe
Është e papranueshme dhe e dëmshme që:
fëmijëve t’u imponohet ideologji fetare para fillimit të shkollimit,
objektet fetare të shndërrohen në qendra politike dhe ideologjike, ku fëmijët të ekspozohen ndaj përmbajtjeve që nuk janë pjesë e kulturës dhe traditës shqiptare.
Shumë herë, fëmija shqiptar diskriminohet nga këto imponime: prindërit, nën presion ose nga bindje personale, e dërgojnë fëmijën në xhami ose qendra fetare, madje në raste edhe me dhunë ose presion të tepruar, duke i mohuar të drejtën e tij për arsimim laik, dijen kombëtare dhe zhvillim të lirë.
Fëmija shqiptar i përket:
shkollës, dijes, shkencës dhe kulturës kombëtare, dhe askush nuk ka të drejtë ta përdorë për interesa ideologjike të imponuara.
Këto praktika janë të papranueshme dhe të dëmshme për brezin e ri, sepse krijojnë përçarje, ndarje sociale dhe ndikim ideologjik mbi personalitetin e fëmijëve, duke cenuar hapësirën e tyre për mësim të lirë, zhvillim dhe bashkëjetesë të shëndetshme.
Islamizimi i Hapësirës Publike
Ndërtimi masiv i objekteve fetare, veçanërisht i xhamive, në hyrje dhe dalje të qyteteve, në zona strategjike dhe në hapësira natyrore, nuk është thjesht akt devocioni, por një projekt ideologjik me qëllim pushtimi kulturor dhe shoqëror.
Strategjia e ndërtimit të këtyre xhamive është e qartë: ato ngulfatin shtetin dhe hapësirën publike shqiptare, duke krijuar një dominim simbolik dhe vizual të ideologjive të huaja në vendin tonë. Xhamitë nuk vendosen thjesht për nevojat fetare të komunitetit, por në vende frekuentale, ku përqendrohet populli, duke e bërë prezencën e tyre të padiskutueshme dhe të dukshme në jetën e përditshme.
Në Kosovë nuk ka lagje pa xhami, ndërkohë që populli ka nevojë për hapësira shëndetësore dhe arsimore: për shkolla, çerdhe dhe objekte për zhvillimin e fëmijëve. Ndërkohë që shteti investon në ndërtimin e objekteve fetare me strategji politike, nevojat reale të qytetarëve shqiptarë shpesh mbeten të pazgjidhura, duke i lënë fëmijët pa infrastrukturë për edukim dhe zhvillim.
Kjo situatë tregon qartë se ndërtimi i xhamive nuk është çështje thjesht besimi, por instrument politik dhe ideologjik. Ai shërben për të imponuar një vizion të huaj mbi hapësirën publike dhe jetën e përditshme të shqiptarëve, duke minuar hapësirat laike dhe kombëtare dhe duke i lënë qytetarët të ekspozuar ndaj ndikimeve që nuk janë pjesë e traditës dhe kulturës tonë.
Në këtë mënyrë, islamizimi i hapësirës publike bëhet sfidë për shtetin, për komunitetin dhe për identitetin kombëtar shqiptar, duke vendosur prioritet fetar mbi prioritetet kombëtare dhe sociale, në vendet ku shqiptarët jetojnë, punojnë dhe edukojnë brezin e ri.
Kontributi Im Kombëtar, Kulturor dhe Humanitar
Jam piktor, autor i veprave artistike të krijuara për kombin tim, që pasqyrojnë historinë, dhimbjen, rezistencën dhe dinjitetin shqiptar.
Kam shkruar poezi dhe mijëra artikuj kushtuar vlerave kombëtare, kulturës, historisë dhe identitetit të popullit shqiptar, duke kontribuar realisht në ndërgjegjen kulturore dhe kombëtare.
Veprimtaria ime është e dokumentuar dhe e matshme:
ndihmë për të varfrit dhe shtresat në nevojë,
mbështetje për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe familjet e dëshmorëve,
ndihmë për shkolla dhe spitale në Kosovë,
angazhim i vazhdueshëm në kauza kombëtare, kulturore dhe humanitare.
Ndërsa ata që më sulmojnë:
nuk njihen për asnjë kontribut konkret kombëtar,
merren me indoktrinim ideologjik,
prodhojnë përçarje, urrejtje dhe propagandë antikombëtare,
dhe e reduktojnë hapësirën publike shqiptare në narrativa të huaja për traditën dhe kulturën tonë.
Nëse opinionit publik do t’i jepej mundësia e një vlerësimi të lirë dhe të hapur, do të ishte e qartë se kontributi për kombin nuk matet me slogane ideologjike, por me vepra, sakrificë dhe shërbim ndaj shoqërisë.
Ne nuk refuzojmë besimin e askujt.
Por nuk pranojmë që në emër të ideologjive të huaja të mohohet identiteti shqiptar, të përçmohen traditat tona dhe të imponohet një model që e kthen shqiptarin kundër historisë, kulturës dhe vetvetes.
Shqiptarët kanë bashkëjetuar me besime të ndryshme, por kanë pasur gjithmonë një identitet të përbashkët kombëtar.
Dhe ky identitet nuk do të zëvendësohet me propagandë.
Pavarësia e Kosovës dhe shtetësia shqiptare
Kam mbështetur publikisht, pa hezitim dhe pa ekuivok:
pavarësinë e Kosovës si shtet sovran dhe të pandashëm,
shtetin shqiptar dhe institucionet e tij legjitime,
orientimin euro-perëndimor të shqiptarëve si zgjedhje historike dhe strategjike.
Në të kundërtën, Olsi Jazexhiu dhe Rexhep Elezaj:
mohojnë ose relativizojnë pavarësinë e Kosovës,
përdorin gjuhë përçmuese ndaj shtetit shqiptar dhe simboleve të tij,
promovojnë narrativa dhe ndikime të huaja politike e ideologjike mbi trojet shqiptare.
Këto qëndrime nuk janë mendime alternative, por qëndrime të rrezikshme antishtetërore, që bien ndesh me interesin kombëtar shqiptar, me rendin kushtetues dhe me sakrificën historike për liri dhe shtetësi.
Shpifje dhe etiketim i rremë
Deklaroj qartë dhe pa asnjë ekuivok:
Nuk jam anëtar i Lëvizjes së Deçanit.
Nuk përfaqësoj dhe nuk kam përfaqësuar kurrë asnjë projekt fetar apo ideologji religjioze.
Jam dhe kam qenë gjithmonë:
veprimtar kombëtar shqiptar,
anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve,
mbrojtës i shtetit laik, rendit kushtetues dhe identitetit kombëtar shqiptar.
Çdo përpjekje për të më lidhur me projekte fetare ose agjenda të huaja është shpifje e qëllimshme dhe manipulim publik, me synim diskreditimin e qëndrimeve të mia kombëtare.
Federata e Arbërit – vizion kombëtar
Jam pjesë e Federatës së Arbërit, një platformë me orientim të qartë kombëtar, e ndërtuar mbi parime historike, kulturore dhe shtetformuese shqiptare.
Federata e Arbërit synon:
bashkimin kombëtar të shqiptarëve në të gjitha trojet e tyre historike,
ndërtimin e një shteti të fortë, sovran dhe funksional shqiptar,
bashkëpunim ndërkombëtar pa nënshtrim dhe pa humbje të sovranitetit kombëtar.
Kjo platformë nuk ka karakter fetar, sektar apo ideologjik të huaj, por përfaqëson një vizion kombëtar shqiptar, laik dhe evropian, të mbështetur në identitet, histori dhe dinjitet.
Tirrje publike
I bëjmë thirrje të hapur dhe të drejtpërdrejtë të gjitha institucioneve kombëtare shqiptare, akademive shkencore, elitës intelektuale, shoqatave kulturore dhe veprimtarëve të përgjegjshëm që të mos heshtin përballë propagandës antishqiptare dhe islamizmit politik.
Heshtja në momente kyçe historike nuk është neutralitet – është bashkëpërgjegjësi.
U bëjmë thirrje:
Akademisë së Shkencave të Shqipërisë,
Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës,
Institucioneve arsimore dhe kulturore shqiptare,
Shoqatave dhe lëvizjeve kombëtare në Shqipëri, Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe diasporë,
që të mbajnë qëndrim publik, të argumentuar dhe të qartë kundër çdo përpjekjeje për:
deformimin e historisë shqiptare,
mohimin e shtetit dhe simboleve kombëtare,
instrumentalizimin politik të fesë,
dhe përçarjen e qëllimshme të shqiptarëve.
Kjo nuk është thirrje për konflikt, por thirrje për përgjegjësi kombëtare.
Koha kërkon qëndrime të qarta, zë të fortë dhe mbrojtje të identitetit shqiptar.
Shkatërrimi i familjes shqiptare: normalizimi i martesave brenda gjakut dhe prishja e strukturës shoqërore
Një nga rreziqet më të mëdha dhe më të heshtura që sjell islamizmi politik në shoqërinë shqiptare është shkatërrimi i institucionit të familjes shqiptare, duke tentuar të normalizojë praktika të huaja, regresive dhe të dëmshme për shëndetin moral, social dhe biologjik të kombit.
Këto rryma përpiqen të legjitimojnë martesat brenda familjes së gjakut – mes kushërinjve të parë, vajzës së dajës, tezes, xhaxhait – duke e paraqitur këtë si “traditë fetare”. Kjo nuk ka qenë kurrë traditë shqiptare, por një praktikë orientale e huaj për kulturën, zakonet dhe kodin moral shqiptar.
Familja shqiptare historikisht është ndërtuar mbi:
Ndalimin e martesave brenda gjakut,
Respektin për gjakun dhe fisin,
Zgjerimin e lidhjeve shoqërore dhe fisnore, jo mbylljen e tyre.
Imponimi i këtyre praktikave:
Krijon degjenerim shoqëror dhe biologjik,
Shndërron familjen nga një institucion vlerash në një dinasti turpi,
Rrit rrezikun e problemeve shëndetësore, psikologjike dhe sociale,
Izolon individin dhe familjen nga shoqëria e gjerë.
Kjo nuk është fe – kjo është deformim shoqëror i paketuar si fe.
Islami politik, në vend që të forcojë familjen, e:
Nënshtron gruan,
Izolon vajzën,
Kontrollon martesën,
Imponon bindje të verbër,
Shkatërron autonominë familjare.
Qëllimi i këtyre rrymave nuk është familja e shëndetshme shqiptare, por një familje të mbyllur, të frikësuar dhe të kontrolluar, më e lehtë për t’u manipuluar politikisht dhe ideologjikisht.
Ne, shqiptarët, nuk do ta lejojmë këtë regres. Ne do të:
Mbrojmë familjen shqiptare si shtyllë e kombit,
Mbrojmë dinjitetin e martesës së lirë,
Mbrojmë të drejtën e vajzës dhe djalit shqiptar për të zgjedhur,
Refuzojmë çdo tentativë për ta kthyer familjen shqiptare në një model oriental të prapambetur.
Familja shqiptare është ndërtuar me sakrificë, jo me dogmë. Dhe ajo nuk do të shembet nga ideologji të importuara.
16.Rexhep Elezaj – hoxhë ideologjik: nga nxënës i ndihmuar në figurë përçarëse antikombëtare
Rexhep Elezaj, i cili sot vetëshpallet shkrimtar e publicist, dihet publikisht se në fillimet e tij është ndihmuar dhe formuar nga i ndjeri Ramiz Dermaku, i cili – me vullnet të mirë dhe ndjenjë përgjegjësie intelektuale – e ka mbështetur në redaktimin, rregullimin dhe strukturimin e shkrimeve të para.
Pa këtë ndihmë themelore, Rexhep Elezaj nuk do ta kishte as bazën minimale të shkrimit publik. Megjithatë, pavarësisht kësaj përkrahjeje, ai nuk ka shënuar asnjë përparim real intelektual; ka mbetur në të njëjtin nivel amator, pa zhvillim dhe pa thellim mendimi.
Për shkak të mungesës së disiplinës, mosmirënjohjes dhe mospërmbushjes së detyrimeve morale e profesionale, kjo marrëdhënie u ndërpre përfundimisht, duke nxjerrë në pah karakterin e vërtetë të Rexhep Elezajt .
Sot, Rexhep Elezaj nuk shfaqet si gazetar i formuar, por si hoxhë ideologjik, i ushqyer me mësime të importuara nga mejtepe të huaja arabe, të cilat nuk kanë asnjë lidhje me traditën, historinë dhe kulturën shqiptare. Ai tenton të paraqitet si autoritet moral e kombëtar, ndërkohë që prodhon urrejtje, përçarje dhe shpifje, të mbështjella me gjuhë fetare dhe mllef personal.
Këto nuk janë debate idesh.
Këto janë sulme të drejtpërdrejta ndaj identitetit shqiptar.
Veçanërisht i rrezikshëm është mohimi dhe përçmimi i trashëgimisë shpirtërore shqiptare, përfshirë:
bektashizmin rilindas të vëllezërve Frashëri,
besimin e shqiptarëve të krishterë katolikë dhe ortodoksë,
bashkëjetesën tradicionale fetare shqiptare, e cila ka qenë shtyllë e unitetit kombëtar.
Në Maqedoninë e Veriut sot jetojnë mbi 300.000 shqiptarë ortodoks te , shumica e të cilëve iu imponua identiteti nga politika maqedonase në etnitet maqedonas! Fetë ndër shqiptarë nuk janë faj i popullit, por pasojë e pushtimeve, ndarjeve dhe politikave të huaja që historikisht kanë synuar përçarjen dhe tjetërësimin tonë.
Pikërisht për këtë arsye, unë dhe shtresa intelektuale shqiptare nuk kemi shqiptarë të tepërt, pavarësisht besimit. Ne i duam dhe i mbrojmë të gjithë shqiptarët – me përjashtim të atyre individëve që, si Rexhep Elezaj, e përdorin fenë si mjet për të nxitur urrejtje, përçarje dhe ideologji antikombëtare.
Këta individë duhet kundërshtuar publikisht, demaskuar intelektualisht dhe izoluar nga hapësirat e ndikimit shoqëror, sepse historia e afërt na ka treguar qartë pasojat tragjike të propagandës së islamizmit politik:
qindra të rinj të rekrutuar për luftëra të huaja,
qindra fëmijë të mbetur pa prindër,
qindra gra të mbetura pa burra.
Kjo është përgjegjësi kombëtare, jo urrejtje personale.
17.Olsi Jazexhiu – Figurë Antikombëtare dhe Përçarëse nder popullin shqiptar
Edhe Olsi Jazexhiu, përmes qëndrimeve dhe veprimeve të tij publike, është shndërruar në një figurë thellësisht antikombëtare dhe provokuese. Ai ka mohuar hapur shtetin shqiptar, nuk e njeh flamurin kombëtar dhe, në vend të identitetit shqiptar, thirret vazhdimisht në Perandorinë Osmane, duke relativizuar pushtimin dhe duke fyer sakrificat historike të shqiptarëve.
Përmes deklarimeve dhe gjesteve provokuese – përfshirë simbolika që interpretohen si mbështetje për narrativa serbe dhe greke – ai ka prodhuar urrejtje, përçarje dhe tension të qëllimshëm ndaj komunitetit shqiptar. Veprimet e tij nuk janë debat akademik, por propagandë politike e rrezikshme, që cenon unitetin kombëtar dhe dinjitetin e viktimave të historisë sonë.
Ky individ paraqitet si përçarës i pa vlerë në shoqërinë shqiptare, duke minuar bashkëjetesën fetare dhe identitetin kombëtar, përfshirë besimet e krishtera, ortodokse dhe Bektashizmin rilindas. Ai nuk kontribuon në ndërtimin e identitetit kombëtar, por tenton ta fragmentojë atë për interesa të huaja.
Për këtë arsye, veprimtaria e tij meriton shqyrtim serioz institucional dhe reagim publik, për të vlerësuar dimensionin e nxitjes së urrejtjes, propagandës armiqësore dhe kërcënimeve ndaj unitetit kombëtar. Shqiptarët nuk mund të lejojnë individë të tillë të përçajnë dhe të poshtërojnë kombin, ndërkohë që historikisht kanë mbrojtur bashkëjetesën dhe identitetin e tyre.
18.Përfundim dhe thirrje për përgjegjësi kombëtare
Shpifjet nuk na ndalin.
Etiketimet nuk na frikësojnë.
E vërteta nuk fshihet.
Ne jemi:
• zë i kombit shqiptar,
• mbrojtës të identitetit kombëtar,
• kundërshtarë të çdo ideologjie antishqiptare.
Unë, Asllan Dibrani – Luani, bëj thirrje të gjithë atyre që kanë vepruar kundër vlerave kombëtare dhe interesit të popullit shqiptar, përfshirë Rexhep Elezajn dhe Olsi Jazexhiun:
Nuk është vonë për t’u ndërgjegjësuar.
Është koha për t’u kthyer në shërbim të kombit, gjuhës dhe kulturës shqiptare.
Veprimet tuaja duhet të reflektojnë përgjegjësi, ndershmëri dhe respekt për historinë dhe identitetin tonë.
Bëhuni shërbëtorë të popullit, mbështetës të së drejtës dhe të së vërtetës.
Hiqni dorë nga çdo veprim që minon unitetin, zhvillimin dhe dinjitetin shqiptar.
Reflektimi dhe ndërgjegjësimi janë rruga drejt një të ardhmeje të drejtë për kombin tonë.
Asllan Dibrani – Luani
Prishtinë – Gjermani
2. Shkrimi i emer-turkut Ahmet Musa
Shqiptar Shaljani i pergjigjet “Impaktit”, portalit antishqiptar – islamistShqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
(Ahmet Musa)
___
**DEKLARATË PUBLIKE e Ahmet Musës (Shqiptar Shaljanit)
Në përgjigje të shpifjeve të Gazetës “Impakt”
Unë, Ahmet Musa – sot i njohur edhe si Shqiptar Shaljani, reagoj publikisht ndaj shkrimit të fundit të të ashtuquajturës Gazeta “Impakt”, një platformë që gjithnjë e më shumë po sillet jo si media, por si organ propagandistik i islamizmit politik dhe militantizmit ideologjik.
Ajo që “Impakt” publikon nuk është gazetari — është manifest i urrejtjes, paranojës dhe frikës nga mendimi i lirë.
Kur propaganda vishet si gazetë
Të më etiketojnë, të më shpifin dhe të më përfshijnë në lista demonizuese është dëshmi e dëshpërimit të tyre, jo e fajit tim.
Kur argumentet mungojnë, mbetet vetëm fyerja, insinuata dhe hysteria ideologjike.
“Impakt” nuk kundërshton ide — ajo kërkon armiq imagjinarë.
Nuk mbron besimin — ajo mbron pushtetin ideologjik mbi mendjen e njerëzve.
Nuk i shërben Islamit — ajo i shërben islamizmit politik, një ideologji që sot prodhon shtypje, frikë dhe terror nga Teherani deri kudo ku gjen terren.
Iranin nuk e shihni? Apo e admironi?
Ndërkohë që regjimi i Iranit shtyp gratë, burgos mendimin e lirë, ekzekuton protestues dhe sundon përmes frikës, “Impakt” sillet si avokate morale e së njëjtës frymë ideologjike.
Nëse kjo është “mbrojtje e besimit”, atëherë: — burgosja e fjalës së lirë qenka virtyt
— shtypja qenka moral
— terrori qenka devocion
Historia do ta gjykojë këtë frymë — dhe jo në favorin tuaj.
Ironia e madhe: predikues të moralit me gjuhë linçuese
Është pothuajse komike që një medium që pretendon të flasë për “etikë” përdor një gjuhë që do ta kishte zili edhe propaganda më primitive e regjimeve autoritare.
Ata flasin për “tradhti”, por tradhtia më e madhe është përdorimi i fesë për të justifikuar ndarjen, frikën dhe kontrollin e shoqërisë.
Ata flasin për “komb”, por punojnë për ta zëvendësuar identitetin kombëtar shqiptar me identitet sektar.
Nuk na frikësoni — vetëm e ekspozoni veten
Le ta kuptojë qartë “Impakt”:
As Ahmet Musa, as Shqiptar Shaljani, as aktivistët shqiptarë nuk do të intimidohen nga propaganda juaj.
Sa më shumë shpifni — aq më qartë e tregoni fytyrën tuaj të vërtetë.
Sa më shumë ulëritni — aq më e dobët duket kauza juaj.
Sa më shumë etiketoni — aq më shumë dëshmoni se nuk keni as argumente, as integritet, as kredibilitet.
Problemi juaj nuk jam unë — problemi juaj është liria
Ju nuk keni frikë nga emri im i vjetër apo i ri.
Ju keni frikë nga mendimi i lirë, nga shqiptari që nuk nënshtrohet, nga qytetari që nuk i bindet asnjë ideologjie fetare politike.
Dhe kjo frikë është fundi juaj — jo fundi ynë.
Mesazh përfundimtar :
Feja nuk është pronë e ideologëve.
Gazetaria nuk është armë e ekstremizmit.
Dhe Shqiptarët nuk do të bëhen kurrë peng i asnjë projekti fanatik — fetar apo politik.
“Impakt” mund të vazhdojë me shpifje.
Ne do të vazhdojmë me dinjitet, qëndresë, ironi ndaj propagandës dhe besim në lirinë e mendimit.
3. Shkrimi i emer-turkut Sylejman Muja
Kur “importi” bëhet identitet dhe amnezia shitet si virtyt, shembulli i gazetës islamike “Impakt” dhe shpifjeve të saj
Sak Muji, Rugovë
- Nje shkrim për Luan – Asllan Dibranin dhe shpifjet e islamistëve antishqiptarë ndaj tij.
Ka dalë një specie e re “patriotësh me përdredhje”: e mban flamurin në profil, e ka kombëtarizmin në bio, por në praktikë i shkon nga mbrapa çdo ideologjie të huaj që i premton “shpëtim” me paketim ekzotik.
Këta s’janë as të parët, as të fundit; janë thjesht trima të tastierës që dridhen para historisë, sepse historia s’u fal as hipokrizinë, as amnezinë.
Sot s’na pushton më vetëm çizmeja. Sot na vjen pushtimi me këmishë “moraliste”, me megafon predikimi, me etiketa të gatshme dhe me një fjalor të huaj që shqiptohet keq, por bërtitet fort—se kur s’e kupton kuptimin, e kompenson me volum.
Të këtillë si terroristët islamik Ridvan Aqifi dhe Lavdërim Muhaxheri, nuk duhen as të duken në hapësirat arbnore…!
1) Altoparlantët e shenjtërisë: kur s’e di gjuhën, bëhesh zëdhënës
Disa “imamë” e “hoxhenica” s’e dinë as gjuhën arabe, por e kanë gjetur zanatin: të kelthasin. Dhe kur s’ke kuptim, bën zhurmë; kur s’ke argument, nxjerr damkë; kur s’ke dije, shfaqet si roje e portës së moralit.
Besimi është e drejtë. Por instrumentalizimi i fesë është politikë.
E kur feja kthehet në thikë për me pre identitetin shqiptar, atëherë s’është më fe—është vegël. Po ta them me një figurë: kush reciton pa kuptuar, është si njeriu që përdor çelësin pa e ditur se cilën derë hap—dhe pastaj çuditet pse përfundon në oborrin e tjetrit.
2) Shamija e zezë si projekt frike: kur bukuria quhet “faj”
Askush s’ka punë me rrobat e askujt. Por kur “mbulimi” shitet si standard, kur vajza mësohet të ulë sytë para se të hapë mendjen, kur gruaja trajtohet si “rrezik” e jo si dinjitet—atëherë kemi një program. Jo devocion. Mjerimi fillon kur bukuria jonë shqiptare mbulohet jo nga zgjedhja, por nga presioni; jo nga besimi, por nga frika; jo nga modestia, por nga kontrolli. Dhe identiteti, në vend që të vishet me kulturë e dije, vishet me hije.
Xhubleta, gjuha, kënga, historia—këto s’i “pastrojnë” shamitë e zeza. I pastron vetëm nderi, dija dhe kujtesa.
3) Amnezia si parfum: kur 1981–1990 u duket “detaj”
Këta të rinjtë e vjetër (me mendësi të mykur) e kanë një dhunti: e harrojnë Nishin me shpejtësi rekord. Burgjet 1981–1990, torturat, përndjekjet—për ta janë “kapituj të mërzitshëm”.
Sepse po t’i lexosh ato kapituj, duhet të dalësh nga roli i aktorit dhe të bëhesh njeri. Në Nish s’kishte “pëlqime”. Kishte hekur. Në Nish s’kishte “komente”. Kishte hetues. Në Nish s’kishte “profil”. Kishte numër. E pikërisht aty u pa kush kishte shtyllë kurrizore, e kush ishte plastelinë. Sot, ta relativizosh atë periudhë do të thotë t’i thuash të burgosurit politik: “Faleminderit për mundimin, por s’na hyn më në punë.” E kjo është jo vetëm mungesë respekti—është pështymë mbi kujtesë.
4) Të zhdukurit, varret dhe “filozofia e importit”
Ende presim të zhdukurit. Ende kërkojmë varre. Ende kemi familje që s’e dinë ku e kanë kockën e njeriut të vet. Në një tokë ku plaga s’është mbyllur, disa zgjedhin të hapin dyqanin e amnezisë dhe të shesin “identitet të ri” me zbritje. Një popull që ka ende nënën te varri pa emër, s’ka luks të bëhet budalla me qejf. E ai që bën budallain me qejf, zakonisht e bën ngaqë dikush i ka premtuar përfitim.
5) UÇK-ja dhe “patriotët me gjuhë të lagur”
Ka dhe një kategori tjetër: ata që flasin për UÇK-në vetëm kur u duhet si dekor, por pastaj e kthejnë kokën andej nga fryn “era e re”. Kur vjen puna te sakrifica, e kanë fjalën të shkurtër. Kur vjen puna te përulja ndaj narrativave të huaja, e kanë fjalën të gjatë. Po t’ua bëjmë një përkufizim satirik: këta janë kërpudha të lagështa të oportunizmit—rriten në terr, ushqehen me frikë, dhe u bien kur del dielli i së vërtetës.
6) Rasti “Impakt”: gazetari me etiketa, pa fakte
Kur një media zgjedh rrugën e shpifjeve, ajo s’po bën gazetari—po bën teatër baltosjeje. Dhe në këtë teatër, rolet shpërndahen kështu:
- Faktet përjashtohen nga salla,
- argumenti qeshet jashtë,
- etiketa hyn me kostum,
- ndërsa shpifja merr mikrofonin.
Në këtë kontekst, reagimi i Asllan Dibranit – Luanit, është i qartë: në vend të tymit, jep fakte; në vend të trillimit, jep biografi të verifikueshme; në vend të linçimit, jep sqarim. Dhe po, në këtë çështje janë përmendur publikisht Olsi Jazexhiu dhe Rexhep Elezaj. Unë s’kam nevojë t’i ul me nofka: metoda e tyre i ul vetë. Sepse kur sulmon identitetin, historinë dhe figurat kombëtare me etiketa ideologjike, ti s’po bën “kritikë”—po bën punë përçarjeje.
7) Sulmi ndaj figurave kombëtare: sport i ri i anti-kujtesës Një komb mbahet me shtylla: Gjergj Kastrioti , Nënë Tereza, Kadare, Rugova—dhe mijëra të panjohur që kanë paguar çmim. Kush i gërryen këto shtylla, s’po bën “debat”. Po bën minim të themelit. Dhe këtu vjen kamxhiku: Nuk ka “neutralitet” kur digjen simbolet. Nuk ka “të dyja palët” kur përdhosen sakrificat. Nuk ka “pluralizëm” kur shitet amnezia si kulturë.
Përfundim: Kombi s’është leckë për t’u ndërruar sipas modës Shqiptaria s’është kostum i huaj që ta veshësh për fotografi e ta hedhësh në mbrëmje. Shqiptaria është gjuhë, kujtesë, kulturë, grua e lirë, burrni, dinjitet—dhe mbi të gjitha: mos-harrim.
Kush e do kombin, nuk e kthen në sektor. Kush e do identitetin, s’e shesin me “etiketa”. Kush e respekton historinë, nuk e përdor si qilim për ideologji të importuara. Ndaj, ky shkrim është kamxhik kujtese: jo për të ndezur urrejtje, por për të shkulur hipokrizi. Sepse kur kombi fle, e zgjon dhimbja; kur kombi harrohet, e kujton varri; e kur kombi përçahet, e qajnë nënat.
smuji’26
