Massimo Mazzucco
Që nga viti i largët 1996, Benjamin Netanyahu ka zbuluar se sa shumë mund ta ndihmojë terrorizmi xhihadist. Madje, duket sikur Netanyahu ka “fuqinë” të shkaktojë sulme terroriste islamike sipas nevojës, sa herë që i duhen politikisht.
Kjo ndodhi në vitin ’96, kur Netanyahu kandidoi për herë të parë për të drejtuar vendin. Edhe pse ishte shumë prapa kandidatit laburist Shimon Peres në sondazhe, Netanyahu përfitoi nga një seri atentatesh xhihadiste, të ndodhura pak ditë para zgjedhjeve, të cilat e zhvendosën papritur vendin djathtas dhe e ngritën me shpejtësi në sondazhe, deri sa i dhuruan një fitore të papritur.
Kjo ndodhi përsëri në vitin ’98, kur ai kërkonte dëshpërimisht një justifikim për të mos respektuar marrëveshjet e Oslos, të nënshkruara disa vite më parë nga Rabini. Përsëri, një bombë në tregun e Jerusalemit i dha mundësinë të akuzonte Arafatin se nuk ishte në gjendje t’i kontrollonte palestinezët, duke ngrirë kështu në mënyrë të përhershme procesin e paqes.
Dhe pastaj, natyrisht, ndodhi 7 tetori i vitit 2023. I sulmuar nga e djathta dhe nga e majta, Netanyahu ishte pranë largimit përfundimtar nga skena politike, për të shkuar të përballej në gjykatë me disa akuza për korrupsion. Por sulmi i Hamasit ndaj kibuceve izraelite i dha atij një justifikim të shkëlqyer për të qëndruar fort në pushtet dhe për ta shtyrë pa afat përballjen e tij me drejtësinë.
Dhe tani që duhet të përballet përsëri me zgjedhjet, me rrezikun e humbjes së tyre dhe përfundimit në burg, vjen në mënyrë “providenciale” ky “sulm me origjinë islamike” i ri (kështu e ka quajtur ministri Katz) ndaj fluturimit Dubai–Tel Aviv, në të cilin dhjetëra qytetarë izraelitë rrezikuan të humbnin jetën.
Mund të jetë vetëm një rastësi, por Netanyahu ishte menjëherë gati të shkonte në aeroport për të pritur personalisht pasagjerët heroikë që shmangën tragjedinë. Sikur të ndiente nevojën, pikërisht, t’i kujtonte botës se sa i keq është terrorizmi islamik dhe se sa i gatshëm është ai gjithmonë për të mbrojtur bashkëkombësit e tij nga kjo e keqe e pashërueshme.
E keqe të cilën ai vetë ka kontribuar për ta krijuar – të mos e harrojmë këtë – pasi mbështetësi i parë i Hamasit dhe Xhihadit Islamik ka qenë pikërisht ai, që nga vitet ’90.
/fb
