Iftari i organizuar nga kryeministri Edi Rama ka nxitur debate dhe reagime të shumta në opinionin publik, sidomos për përbërjen e të ftuarve dhe mesazhin që përcolli ky aktivitet në muajin e shenjtë të Ramazanit. Për disa ishte një shenjë bashkëjetese dhe diplomacie, ndërsa për të tjerë një aktivitet me prapavijë të fortë politike.
Në një prononcim për Gazetën Impakt, shkrimtari Agim Kasemi analizon këtë event duke ngritur pikëpyetje mbi përdorimin e simboleve fetare në politikë, praninë e figurave që ai i cilëson islamofobe, si dhe pjesëmarrjen e përfaqësuesve izraelitë në një kohë kur situata në Gaza ka shkaktuar reagime të forta në botën myslimane. Sipas tij, iftari nuk ishte një akt respekti ndaj besimit islam, por një skenografi politike e ndërtuar për mesazhe të brendshme dhe për konsum publik.
Intervista e plotë e shkrimtarit Kasemi:
1. A ishte ky iftar një akt real respekti ndaj besimit islam, apo një aktivitet me mesazh politik?
Ky iftar nuk kishte asgjë të përbashkët me respektin ndaj besimit islam. Ramazani është muaj i reflektimit shpirtëror, i devotshmërisë dhe i vlerave njerëzore. Kur një qeveri organizon një iftar ku në krye të tryezës ulen njerëz që askush nuk i njeh si besimtarë, por si oportunistë politikë, mesazhi është i qartë: feja përdoret si dekor, jo si vlerë. Edi Rama ka një histori të gjatë të instrumentalizimit të simboleve fetare dhe kombëtare për qëllime elektorale. Ky iftar ishte vazhdim i asaj praktike, jo përjashtim.
2. Si shpjegohet prania në një iftar e figurave që shpesh janë akuzuar për qëndrime islamofobe?
Kjo është paradoksi më i madh dhe tregon hipokrizinë e këtij eventi. Kur njerëz me retorikë të njohur islamofobe ulen në një iftar si mysafirë nderi, kjo nuk është bashkëjetesë, kjo është fyerje ndaj besimtarëve të vërtetë. Bashkëjetesa ndërfetare ndërtohet mbi respekt të ndërsjelltë dhe konsistencë, jo mbi foto okazionale për konsumim mediatik. Prania e tyre nuk e bëri iftarin më gjithëpërfshirës, e bëri atë jo besues.
3. Pse në këtë iftar u ftuan përfaqësues izraelitë në një kohë kur shumë vende myslimane po reagojnë për situatën në Gaza?
Kjo është pyetja që askush në sallë nuk guxoi ta bënte me zë të lartë. Ndërkohë që Gaza po pëson atë që shumë organizata ndërkombëtare e kanë cilësuar si krime të rënda ndaj njerëzimit, qeveria shqiptare zgjedh të ftojë përfaqësues izraelitë pikërisht në muajin e shenjtë të myslimanëve. Ky nuk është neutralitet diplomatik, është mesazh i qëllimshëm i indiferencës ndaj vuajtjes njerëzore. Shqipëria ka një traditë të bukur humanizmi, të ilustruar me shpëtimin e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore. Por ajo traditë ishte akt njerëzor, jo instrument politike. Sot po abuzojmë me atë trashëgimi për të justifikuar heshtjen ndaj një tragjike humanitare.
4. Çfarë mendimi keni për pjesëmarrjen e komunitetit musliman dhe disa imamëve?
Me keqardhje të thellë. Ka imamë dhe figura të komunitetit musliman që kanë zgjedhur afërsinë me pushtetin mbi pavarësinë e tyre morale dhe shpirtërore. Kjo nuk është fenomen i ri dhe nuk është ekskluzivisht shqiptar, historia e fesë dhe politikës ka pasur gjithmonë njerëz që kanë shitur autoritetin shpirtëror për privilegje tokësore. Por për besimtarët e thjeshtë shqiptarë që agjërojnë me sinqeritet, që falin namazin me devotshmëri dhe që e kuptojnë Ramazanin si muaj pastrimi, prania e atyre imamëve aty ishte tradhëti e besimit, jo shërbim ndaj tij.
5. Cili ishte mesazhi real që qeveria synonte të përcillte: bashkëjetesë, diplomaci apo provokim politik?
Asnjë nga tre të parat në kuptimin e tyre të vërtetë. Mesazhi ishte i brendshëm dhe elektoral: “Unë kontrolloj edhe hapësirën fetare.” Rama është mjeshtër i komunikimit vizual dhe i skenografisë politike. Ky iftar nuk ishte për myslimanët, ishte për kamerat. Nuk ishte për Ramazanin, ishte për interesat. Bashkëjetesa fetare në Shqipëri është një vlerë e vërtetë dhe e çmuar, por ajo nuk ka nevojë për skenografi qeveritare, ajo jeton në lagjet tona, në familjet tona, në historinë tonë. Kur politika e kolonizoi atë vlerë, e zbrazoi nga kuptimi i saj./gazetaimpakt
