Faqet dhe platformat vahabiste-selefiste janë aktivizuar kundër shiitëve duke përhapur gënjeshtra të vjetra dhe të reja dhe duke bërë shpifje. Por pse pikërisht tani?
Sekreti, miku im, është se selefizmi vahabist e ka humbur publikun e vet. Në fillim, gjatë ngjarjeve në Gaza, sheikët e tyre heshtën si në varr dhe qëndruan në shtëpitë e tyre derisa njerëzit pothuajse harruan ekzistencën e tyre. Madje disa prej tyre sulmuan rezistencën në vend që të sulmonin Izraelin. Atëherë publiku sunit filloi të largohej prej tyre.
Pastaj ata thanë se Irani dhe Hezbollahu e kishin braktisur Gazën. Por më pas Hezbollahu dhe Irani u aktivizuan, dhe vahabistët selefistë u përpoqën ta bindnin publikun e tyre, me gënjeshtra, se e gjithë kjo ishte një skenar i sajuar. Mirëpo shumë shpejt u bë e qartë se fjalët e tyre ishin të pavërteta dhe se përpjekja e Hezbollahut dhe Iranit ishte reale. Ata sakrifikuan më të dashurit e tyre, duke dhënë komandantët e tyre të nderuar dhe dhjetëra dëshmorë nga udhëheqësit.
Ndërkohë, sheikët selefistë nuk qëlluan as edhe një plumb të vetëm për Gazën, për Islamin dhe për luftën kundër armiqve të umetit. Atëherë me çfarë mund të krenohen? Si mund ta bindin publikun e tyre se ata janë përfaqësuesit e Islamit të vërtetë dhe “grupi i shpëtuar”?
Ata zgjodhën një rrugë tjetër, me parullën: “Nëse nuk mund të ndërtosh një ndërtesë si ajo e fqinjit tënd, atëherë rrëzoje që të barazohesh me të.” Kështu filluan të ngrinin çështjen e viktimave të Sirisë, ndonëse kjo është një akuzë pa prova, përveç fjalëve të tyre, dhe ata janë treguar shpesh gënjeshtarë. Madje kjo bie ndesh edhe me metodologjinë e tyre, sipas së cilës thuhet: “ai u përpoq dhe gaboi” ose “gabimi i tij humbet në detin e veprave të mira”, me të cilat ata justifikuan edhe figura si Haxhaxhi e të tjerë.
Por realiteti që njerëzit shohin është se Irani nuk ka derdhur gjakun e fëmijëve as ndaj armikut izraelit, e aq më pak ndaj myslimanëve.
Dhe duke qenë se sot zëri më i fortë është ai i armëve dhe i trimërisë, që vahabistët dhe selefistët nuk e kanë, shiitët kanë marrë vëmendjen sepse janë në fushë. Prandaj selefistët vahabistë dolën për të shpëtuar atë që ka mbetur nga reputacioni i tyre, nëse ka mbetur diçka, dhe filluan të ngrinin sërish parullat e vjetra: “ata shajnë sahabët”, “e shtrembërojnë Kur’anin”, “shpifin ndaj nderit të Profetit” dhe të tjera ekzagjerime e gënjeshtra, për të cilat është treguar shpesh se janë vetëm shpifje dhe teprime.
Dhe tani, pasi ata janë izoluar në Arabinë Saudite dhe janë neutralizuar, ndërsa udhëheqësit e tyre janë shfaqur hapur me mëkate dhe me afrimitet ndaj Amerikës dhe Izraelit, dhe pasi është bërë e qartë se ata strehojnë bazat më të mëdha amerikane, ndërsa njerëzit e sinqertë janë shiitët, njerëzit e fushës, publiku i tyre e ka kuptuar këtë, i ka braktisur dhe madje tallet me ta. Prandaj ata janë kthyer sërish te shfrytëzimi i emocioneve përmes atyre gënjeshtrave të vjetra, ndoshta me shpresë se do t’u bëjnë dobi. Por kjo nuk do t’u bëjë dobi.
Ja ku janë sot shumë sunitë të ndershëm pranë vëllezërve të tyre shiitë, duke u lutur për mëshirë për dëshmorët dhe duke u gëzuar për ndihmën e Zotit. Ndërsa selefistët janë të vetmit që luten për fitoren e sionistëve dhe ndiejnë dhimbje për ta. Ne i lutemi Allahut që t’ua shtojë humbjen vehabistëve dhe t’i zbulojë edhe më shumë, dhe falënderimi i takon Allahut që ua zbuloi të vërtetën dhe nxori në pah realitetin e tyre.
Marrë nga El Ma’rifetu Ed Dijnijetu
/gazetaimpakt
