Një akademik dhe historian i shquar ka pohuar se zhvillimet e fundit rajonale, veçanërisht sa i përket Jemenit dhe rrugëve ujore strategjike të Lindjes së Mesme, dëshmojnë për një ndryshim themelor në balancën e fuqisë rajonale, duke shënuar rënien e pashmangshme të hegjemonisë së udhëhequr nga SHBA.
Olsi Jazexhi, një historian dhe profesor shqiptaro-kanadez në Universitetin Ndërkombëtar Islamik të Malajzisë, në një intervistë për agjencinë IQNA, ka analizuar ndryshimin e peizazhit gjeopolitik, duke vënë në dukje se si “Aksi i Rezistencës” ka çmontuar me sukses dominimin e gjatë të perandorisë “anglo-sioniste”.
Duke iu referuar veprimeve të fundit ushtarake kundër Jemenit, Profesor Jazexhi i përshkroi ato si një shfaqje flagrante të “dëshpërimit” brenda aksit të udhëhequr nga sionistët, i prirë nga Shtetet e Bashkuara.
“Formimi i Aksit të Rezistencës, i iniciuar nga përpjekjet vizionare të dëshmorit, Gjenerallejtënant Qassem Soleimani, dhe Udhëheqësit Suprem, Ajatollah Sejjid Ali Khamenei, ka krijuar një sfidë ekzistenciale për regjimin sionist,” vuri në dukje Jazexhi. Ai shtoi se Uashingtoni po ushtron presion aktiv mbi shtetet arabe të rajonit, veçanërisht mbi Arabinë Saudite, për t’u përfshirë në një konflikt përmes ndërmjetësish (proxy) kundër aleatëve të Republikës Islamike të Iranit, me qëllim që të ruajë ndikimin e vet në rënie.
Jazexhi theksoi se transformimi më i thellë në dinamikën e fuqisë rajonale buron nga kontrolli i Aksit të Rezistencës mbi dy pika kritike detare (ngushtica): Ngushticën e Hormuzit dhe Ngushticën Bab-el-Mandeb.
Duke bërë një analogji me komentet e Dmitry Medvedev-it, Zëvendëskryetar i Këshillit të Sigurisë së Rusisë, historiani i përshkroi këto dy ngushtica si “armët bërthamore” të Iranit kundër Perëndimit sionist.
“Duke vendosur kontrollin mbi këto dy ngushtica, Irani e ka kthyer efektivisht perandorinë anglo-sioniste më shumë se një shekull pas,” argumentoi Jazexhi. “Që nga viti 1914, kur perandoria anglo-amerikane pushtoi Basrën nga osmanët, ata kanë kontrolluar burimet e naftës të botës islame. Sot, duke siguruar Ngushticën e Hormuzit, Irani e ka kthyer efektivisht Gjirin Persik në një ‘liqen të Iranit’, ndërsa Deti i Kuq ka rënë në mënyrë të ngjashme nën sferën mbrojtëse të Aksit të Rezistencës.”
Akademiku paralajmëroi se ky zhvillim nuk është thjesht një pengesë taktike për Perëndimin, por një kthesë strategjike. “Kontrolli i këtyre dy rrugëve ujore po çon jo vetëm në dobësimin e hegjemonisë së SHBA-së, por në kolapsin përfundimtar të perandorisë së saj,” deklaroi ai.
Profesor Jazexhi vlerësoi gjithashtu përpjekjet e Aksit të Rezistencës për të thyer bllokadën në Aeroportin Ndërkombëtar të Sanaas si një simbol të unitetit dhe një sfidë të domosdoshme ndaj “koalicionit arab-sionist”. Ai e dënoi rrethimin e vazhdueshëm të Jemenit si një “krim kundër njerëzimit”, duke pohuar se Aksi i Rezistencës është i justifikuar në ndërmarrjen e veprimeve reciproke derisa të gjitha sanksionet dhe bllokadat kundër popullit jemenas të hiqen plotësisht.
In pjesën e fundit të vërejtjeve të tij, Jazexhi trajtoi mundësinë e zgjerimit të tensioneve midis koalicioneve rajonale. Ai paralajmëroi se situata është në një rrugë drejt përshkallëzimit të mëtejshëm, duke vënë në dukje se SHBA dhe Izraeli vazhdojnë të manipulojnë Arabinë Saudite për t’u përballur me fqinjët e saj myslimanë, një politikë që ai argumenton se është në thelb shkatërruese për stabilitetin rajonal.
Jazexhi e përmbylli duke ritheksuar se era e dominimit të njëanshëm perëndimor në Lindjen e Mesme ka kaluar, dhe ngritja e Aksit të Rezistencës ka vendosur një realitet të ri të cilin fuqitë globale nuk mund ta injorojnë më./taghribnews.com
