Nga Haider Rifaat
Ka aq shumë saqë bota gabon në lidhje me Islamin, duke e etiketuar atë si një fe “shtypëse”, “të padrejtë”, kryesisht për gratë. Ky mit islamofobik nuk është vetëm i panjohur; është një keqinterpretim serioz i Islamit. Franca kohët e fundit i ndaloi gratë muslimane të mbanin hixhabin, një veshje mbrojtëse që gratë e veshin për të simbolizuar modestinë, në Lojërat Olimpike të këtij viti. Shpesh, veshja e hixhabit shoqërohet me shtypje, kur në të vërtetë, është një zgjedhje e vetëdijshme e bërë nga gratë muslimane për veten e tyre.
Nga pikëpamja historike, Franca ka qenë islamofobike ndaj muslimanëve që përbëjnë 10 për qind të popullsisë së përgjithshme të saj. Në vitin 2004, Senati francez miratoi një projekt-ligj, që ndalonte shamitë nëpër shkollat publike. Kjo tragjedi u pasua nga një ndalim i parë i këtij lloji të burkës në vitin 2010, i cili i kufizoi gratë muslimane të vishnin një veshje që i mbulonte plotësisht nga koka te këmbët. Sipas hulumtimit, në vitin 2017, vetëm 39 për qind e qytetarëve francezë e gjetën Islamin si të pajtueshëm me Francën, ndërsa më shumë se 75 xhami ishin nën mbikëqyrje të pamëshirshme nga qeveria franceze. Diskriminimi në vendin e punës është gjithashtu i përhapur, duke prekur muslimanët, të cilët kanë më pak se gjysmën e gjasave për të marrë një përgjigje nga punëdhënësi në krahasim me homologët e tyre të krishterë. Këto raste të islamofobisë së thellë nuk janë thjesht rastësi apo gabime naive. Këto janë përpjekje të vetëdijshme për të diskriminuar muslimanët në një përpjekje për t’i veçuar ata nga jomuslimanët në Francë.
Ministrja franceze e Sportit, Amelie Oudea-Castera bëri njoftimin për ndalimin e hixhabit të Lojërave Olimpike vitin e kaluar. Meqenëse Franca po pret Lojrat Olimpike këtë vit, komiteti organizativ pa një mundësi për të synuar të sulmojë edhe një herë muslimanët. Megjithatë, reagimi kundër është bërë më i fortë ndërsa lojërat Olimpike po afrohen, dhe me të drejtë, sepse Franca jo vetëm që shkeli Ligjin Ndërkombëtar të të Drejtave të Njeriut, ajo shkeli edhe Kartën e Lojërave Olimpike, e cila ndalon diskriminimin në bazë të racës, ngjyrës, seksit dhe fesë. Pavarësisht se Komiteti Olimpik Ndërkombëtar (IOC) mbështet vlerat e mosdiskriminimit, organizata ka qenë e ngadaltë për të dënuar vendimin e Francës për të ndaluar hixhabet për atletët muslimanë. Në fakt, IOC lëshoi një deklaratë, duke pretenduar se ndalimi i Francës për hixhabet sportive ishte jashtë kompetencave të Komitetit olimpik, duke thënë më tej se “liria e fesë interpretohet në mënyra të ndryshme nga shtete të ndryshme”.
Lojërat Olimpike janë një masë e forcës muskulore dhe atletizmit, jo vlera fetare që pasqyrojnë mënyrën se si dikush zgjedh të vishet. Pretendimi i Francës për të qenë i pari që është i barabartë në përfaqësimin gjinor në ciklin e Lojërave Olimpike të këtij viti, duke arritur një raport 50 me 50 mashkull-femër është hipokrit në shumë fronte. Ju nuk mund të arrini barazinë gjinore duke diskriminuar të drejtën e grave për të veshur atë që ato zgjedhin. Franca nuk do t’i ndalonte kurrë bikinit apo rrobat e banjës në sport, por shpejt do të shkelte të drejtën e një gruaje për t’u veshur në mënyrë modeste në Lojërat Olimpike. Ky është diskriminim i qartë gjinor i bazuar në vlerat kulturore dhe fetare.
Nuk dihet pse qeveria franceze ka qenë kaq drakoniane në të kaluarën ndaj miliona muslimanëve që jetojnë në vend. Stereotipet kulturore dhe keqinterpretimi i vazhdueshëm i medias mund të jenë faktorë kontribues që po nxisin dhunën islamofobike. Në mënyrë të ngjashme, politikat dhe sjelljet e pahijshme të Francës anti-muslimane në të kaluarën kanë formësuar negativisht opinionin publik për muslimanët dhe duket se ka një pikë pa kthim, përpjekje për t’i ndarë nga jomuslimanët në Francë./gazetaimpakt/english.almayadeen.net