Samiti i dhjetë trepalësh Izrael–Greqi–Qipro u mbajt në Jerusalemin e pushtuar më 22 dhjetor 2025. Gjatë tij, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu dha një paralajmërim të tërthortë për atë që e përshkroi si përpjekje për rindërtimin e perandorive që kishin sunduar më parë mbi këto tri shtete. Ai theksoi nevojën për zgjerimin e bashkëpunimit siguror dhe ushtarak, si dhe për avancimin e projektit të ashtuquajtur “Korridori Biden”, që synon të lidhë Indinë me Gjirin, më pas me Izraelin dhe Evropën. Nga ana e tij, kryeministri grek foli për hyrjen e rajonit në një fazë të re gjeopolitike, të mbushur me rreziqe serioze – një formulim që e vendos Turqinë në mënyrë të tërthortë në qendër të ekuacionit mbi të cilin ndërtohet ky samit.
Ky ishte samiti i parë trepalësh që nga shpërthimi i luftës më 7 tetor 2023, dhe u shoqërua me një diskurs politik, siguror dhe ekonomik që konfirmon përpjekjen për ndërtimin e një kuadri më koheziv bashkëpunimi në Mesdheun Lindor. Qëllimi i këtij kuadri është kufizimi i lirisë së lëvizjes së Turqisë dhe rritja e kostos së çdo veprimi të njëanshëm të Ankarasë në Mesdhe, duke risjellë gjithashtu trashëgiminë historike të konfliktit kundër Perandorisë Osmane.
Izraeli, i cili prej 7 tetorit është i përfshirë në një luftë të zgjatur, e sheh Turqinë si një kërcënim të ardhshëm që mund të zëvendësojë kërcënimin iranian, veçanërisht për shkak të përplasjeve të drejtpërdrejta të interesave në Siri dhe në Mesdheun Lindor, si dhe çështjes së dërgimit të forcave ndërkombëtare në Gaza, ku Ankaraja synon të përfshihet. Për këtë arsye, Tel Avivi po punon për zgjerimin e rrjetit të partneriteteve rajonale kundër Turqisë, duke përfituar nga përputhja e interesave me Athinën dhe Nikosinë.
Sa i përket Greqisë dhe Qipros, ato e shohin partneritetin me Izraelin si një instrument balancues, përmes të cilit përpiqen të kompensojnë hendekun e fuqisë me Turqinë, duke përfituar nga kapacitetet ushtarake dhe teknologjike izraelite. Këtu spikat përdorimi i çështjes së energjisë si mbulesë praktike për thellimin e koordinimit ushtarak dhe siguror, nën justifikimin e mbrojtjes së linjave të gazit dhe projekteve të ndërlidhjes elektrike. Në këtë kontekst hyn edhe përshpejtimi i marrëveshjeve të armatimit dhe i stërvitjeve të përbashkëta, si shitja e sistemit izraelit të mbrojtjes ajrore “Barak” për Qipron, si dhe studimi i mundësisë së vendosjes së një force të përbashkët ndërhyrjeje të shpejtë në Mesdheun Lindor, me rreth 4,500 ushtarë.
Në anën tjetër, pritet që Ankaraja t’i përgjigjet këtij bashkëpunimi trepalësh duke përshpejtuar modernizimin e forcave të saj detare dhe ajrore me armë të avancuara, duke forcuar praninë ushtarake pranë ishujve të kontestuar me Greqinë dhe në Qipron Veriore, si dhe duke thelluar marrëdhëniet me Egjiptin dhe Libinë. Njëkohësisht, Turqia pritet të zhvillojë partneritete sigurie dypalëshe me shtete evropiane mike dhe brenda kuadrit të NATO-s, për të parandaluar formimin e një fronti të bashkuar kundër saj, të cilit mund t’i bashkohet edhe Franca./kohaislame
