Dmitry Medvedev ish-presidenti i Rusise e komentoi keshtu agresionin e SHBA-së ndaj Venezuelës dhe rrembimin e presidentit Nicolas Maduro:
1. Një shembull i përsosur i ‘ruajtjes së paqes’ nga SHBA-ja. Një operacion i ashpër ushtarak në një vend të pavarur që nuk përbënte asnjë kërcënim për Shtetet e Bashkuara. Kapja nga forcat speciale e një presidenti të zgjedhur ligjërisht, së bashku me bashkëshorten e tij. Sigurisht, e gjitha kjo rreptësisht brenda kornizës së së drejtës ndërkombëtare dhe legjislacionit të brendshëm, në koordinim me Kongresin. Heshtje pothuajse e plotë nga Evropa demokratike. Dashuri e garantuar në Amerikën Latine, ku Doktrina Monroe është jashtëzakonisht popullore. Me pak fjalë, edhe një hap tjetër brilant drejt Çmimit Nobel.
2. Trump duhej të kishte treguar të njëjtin nivel energjie si në Venezuelë diku krejt tjetër. Kafshët ukrainase të trajnuara, të droguara në Kiev, kanë dalë plotësisht jashtë kontrollit. Kanë pushuar së dëgjuari drejtuesin e cirkut. Shembulli i Venezuelës vështirë se do t’i kthjellë. Megjithatë, do të ishte mirë sikur SHBA-ja të sulmonte bazat ushtarake të Banderastanit dhe forcat speciale amerikane të kapnin bandën e narkomanëve në Rrugën Bankova. Ndoshta tashmë është koha, Xha Sem?
3. Operacioni në Karakas u bë prova më e mirë e faktit se çdo shtet duhet të forcojë maksimalisht forcat e tij të armatosura, duke mos lejuar që aktorë të ndryshëm të pasur e arrogantë të ndryshojnë lehtësisht rendin kushtetues në kërkim të naftës apo diçkaje tjetër. Dhe forcimi maksimal që garanton mbrojtje të besueshme të një vendi do të thotë vetëm një gjë: një arsenal bërthamor!
Rroftshin armët atomike!
