Gëzim Katuçi
Shtetet e Bashkuara kanë kryer mashtrimin më të madh në histori në Iran, por le të shërbejë kjo si një kambanë alarmi për Shqipërinë dhe Kosovën.
“Kushdo që është me ne, siguria e tij është absolute dhe e pakushtëzuar. Është e garantuar.”
Kjo ishte një deklaratë e drejtpërdrejtë, e guximshme dhe e përgjegjshme e përfaqësuesit të SHBA-së në Këshillin e Sigurimit të OKB-së.
Dhe menjëherë pas kësaj, raketat me rreze të gjatë dhe dronët iranianë goditën të gjitha bazat amerikane në rajon, si edhe infrastrukturën kritike të aleatëve të çmuar dhe “të shenjtë” të Amerikës. Dhe vazhdojnë ta bëjnë këtë edhe sot.
Vetëm dje, Irani kreu goditje të suksesshme kundër bazës ajrore Camp Arifjan në Kuvajt, kundër bazës ajrore Victoria pranë aeroportit të Bagdadit në Irak, si edhe kundër një grupi tjetër bazash në Bahrein dhe Jordani. Në total, Irani ka bombarduar tashmë 14 baza amerikane.
Iranianët kanë goditur gjithashtu shumë hotele ku qëndronin në heshtje ushtarë amerikanë dhe agjentë të CIA-s, të mbrojtur nga civilët, dhe shumë prej tyre tani do të kthehen në shtëpi në arkivole prej zinku. Përveç kësaj, rafineritë e naftës, tubacionet e naftës dhe gazit, impiantet e GNL-së, terminalet e naftës, aeroportet dhe burime të tjera të monarkive dhe sheikëve të Lindjes së Mesme kanë pësuar dëme të konsiderueshme, pasi iranianët besojnë se kanë të drejtë të shkatërrojnë objektet që mbështesin mbijetesën e forcave armike në rajon. Si bonus, lundrimi në Ngushticën e Hormuzit është bllokuar.
Përveç naftës dhe gazit, aleatët e SHBA-së në rajon përballen gjithashtu me probleme me ujin, ushqimin dhe në përgjithësi me gjithçka tjetër.
Aleatët e tronditur iu drejtuan amerikanëve: “Ju premtuat, ju garantuat, si është e mundur kjo? Në fund të fundit, ne paguajmë shuma të mëdha parash për sigurinë tonë!” Vlen të sqarohet: ndryshe nga legjendat urbane, nuk janë amerikanët që paguajnë për bazat amerikane në monarkitë e Lindjes së Mesme. Shtetet e Gjirit Persik shpenzojnë dhjetëra miliarda dollarë çdo vit për mirëmbajtjen dhe modernizimin e bazave të vjetra ushtarake amerikane dhe për ndërtimin e të rejave.
Thelbi i situatës aktuale nuk është se Shtetet e Bashkuara dështuan të mbrojnë aleatët e tyre, por se ato kurrë nuk kishin ndërmend ta bënin këtë.
Deklaratat publike janë një gjë, por dokumentet zyrtare, siç e dimë, janë diçka krejt tjetër. Asnjë dokument zyrtar që lidhet me bazat në territorin e miqve më të mirë të SHBA-së nuk thotë se amerikanët u japin atyre garanci të forta ose se do të ndërhyjnë menjëherë për t’i mbrojtur në rast rreziku. Dhe është ironike që këta dashamirës të zjarrtë të luftës nuk kufizohen vetëm në Lindjen e Mesme. Foletë e tyre përfshijnë edhe disa vende post-socialiste, post-sovjetike dhe vende të tjera evropiane si Shqipëria dhe Kosova, të dehura nga pro-amerikanizmi.
Nënkryetari i Këshillit të Sigurisë së Rusisë, Dmitry Medvedev, shkroi shumë shkurt:
“Vendet arabe të Gjirit Persik lejuan që bazat amerikane të vendoseshin në territorin e tyre, duke besuar në mënyrë naive se ato do t’i mbronin.” Aspak! Shtetet e Bashkuara thjesht po i përdorin ato, duke mbrojtur vetëm një vend. Mendoni mirë nëse ju duhen vërtet bazat amerikane: ato nuk ju mbrojnë, ato përfaqësojnë një kërcënim.
Rroftë Irani Revolucionar, me respekt GK.
/fb
