Në artikuj të mëparshëm kam përmendur se zgjedhja e Donald Trumpit është fillimi i përgatitjes për “Shtetin e Izraelit” nga lumi Eufrat deri në Nil, ku të gjithë treguesit që tregojnë se skema çifute ka hyrë në fuqi janë bërë mëse të qartë dhe se në vitet e ardhshme ne do të shohim një zgjerim izraelit të paparë.

Dr. Ahmed Ez-Zejn

Më pak se një muaj më parë u zbuluan informacione tepër sekrete që datojnë në vitin 1983 se plani sionist për të kontrolluar botën do të fillojë pas zgjedhjes së një personi për një post të rëndësisë së lartë (si president i Shteteve të Bashkuara të Amerikës), i cili i kushton besnikëri të plotë sionizmit botëror, që posedon karakter të pamatur dhe që nuk ka frikë nga luftërat.

Përgatitja për zgjerimin e “Shtetit të Izraelit” dhe përgatitja për daljen e “Krishtit” (Mesias, Mesihut) të vërtetë sipas pikëpamjes së hebrenjve është plotësuar nëpërmjet dy hapave kryesorë:

Hapi i parë ishte nëpërmjet përhapjes së kaosit në vendet arabe përmes grindjes sunite – shiite.

Hapi i dytë, apo maja e piramidës në këtë skemë, është zgjedhja e Donald Trumpit, i cili do të zbatojë çfarë do t’i diktohet atij nga mbështetësit e tij hebrenj. Motori kryesor i këtij lobi është kreu i familjes Rothschild, i cili nuk dihet se kush është.

Ky plan është hartuar në kohën e presidentit amerikan Jimmy Carter, në periudhën midis viteve 1977 dhe 1981 nga Bernard Lewis, orientalisti me shtetësi amerikane dhe me përkatësi fetare çifute dhe në atë kohë u quajt “projekti i çmontimit”.

Projekti bazohet mbi zbërthimin e shteteve arabe dhe islamike në shtete të vogla. Për këtë, që atëherë janë hartuar harta për këto mini-shtete.

Në një seancë të fshehtë në vitin 1983, Kongresi i SHBA e pranoi miratimin e këtij projekti në kuadër të strategjisë së ardhshme të politikës amerikane. Baza e këtij projekti ishte që shtetet myslimane të shkatërronin njëri-tjetrin mbi bazë fisnore dhe sektare. Projekti “Lewis” u shoqërua me disa dokumente të gazetarit strategjik izraelit Oded Yinon, të cilat mbanin titullin “Plani sionist për Lindjen e Mesme në vitet ‘80”, dhe të cilat fokusoheshin në aspiratat e themeluesit të sionizmit, Theodor Herzl, në fillimet e shekullit të kaluar. Këto dokumente bëjnë fjalë për Irakun, sfidën më të madhe strategjike për Izraelin dhe që janë përshkruar nga autori si “ballkanizimi” i Lindjes së Mesme. Ky studim bën thirrje për ndarjen e Irakut në një shtet kurd dhe dy shtete arabe: një për shiitët dhe tjetri për sunitët.

Hapat e parë të zgjerimit filluan me blerje tokash nga ana e disa familjeve çifute në Irakun verior mes Mosulit dhe Telaferit, të cilat deri në çastin e shkrimit të këtij artikulli kanë arritur në dyqind parcela dhe kurba vazhdon të jetë në ngjitje.

Sigurisht që kjo nuk do të ndodhte në qoftë se Iraku i dashur do të ishte në një situatë të qëndrueshme. Por, për fat të keq, duar të fshehura kanë stisur korrupsionin në një vend të cilin nuk mundesh vetëm se ta dashurosh që nga momenti kur këmbët e tua shkelin tokën e tij. Ky vend ka popullin më të kulturuar në Lindjen e Mesme, përveç mikpritjes bujare të pashoq.

Gjatë qëndrimit tim në këtë vend të dashur më pikëlloi copëzimi i popullit të tij dhe korrupsioni i shfrenuar i pushtetarëve. Pa dyshim, ky korrupsion mban shenjat e gishtave të Mossadit, të njohura si armët gra dhe parà.

Shkaku kryesor i shtrirjes së hebrenjve në veri të Irakut është dashuria e madhe për këtë rajon, sepse ai përmban mauzoletë e profetëve të Zotit: Naumit, Junusit dhe Danielit. Ka nga ata që thonë se ky rajon vjen fill pas Jerusalemit për nga rëndësia që ka për sionizmin ndërkombëtar.

Izraeli do të përpiqet ta kthejë Irakun e dashur në një Palestinë të dytë, pasi filloi të blejë toka në veri dhe pritet të krijojë një grindje shiite-shiite – për të cilën kam paralajmëruar në një artikull të mëparshëm – në mënyrë që të turbullojë sigurinë e vendit. Në përfundim, këto kriza do të çojnë në nënshkrimin e një marrëveshjeje mes vendeve të mëdha, Amerikës dhe Rusisë, e cila do të jetë e ngjashme me marrëveshjen e Sykes-Picot dhe e cila pritet të arrihet në vitin 2022./ Opinion i “Panorama al-Sharq al-Awsat

800